117 



band met andere proeven, de incubatie-periode op 8 — 10 dagen te 

 mogen stellen. 



Uit deze en andere infectie-proeven schijnen wij te mogen af- 

 leiden, dat de eerste stadiën der ziekte de volgende zijn: 



Bij aankomst van conidiën op gezonde bladscheeden , kiemen 

 deze, wanneer de noodige vochtigheid niet ontbreekt, en vormen 

 kiembuizen , die over de opperhuid (resp. de waslaag daarvan) heen 

 groeien en zich eerst op de huidniondjes vasthechten, zich vertak- 

 ken en hechtschijfjes vormen. Zonder twijfel dooden zij vrij spoedig 

 de sluit- en misschien ook de nevencellen der eerstgenoemde en 

 ontwikkelen zich ten koste van de stoffen , die zij hierbij kunnen 

 opnemen. Tegelijkertijd scheiden zij echter een stof af ') , die de 

 bladscheede intrekt en de cellen doodt, waarbij een roode verkleu- 

 ring der verdikte wanden optreedt , en het protoplasma zich eenigszins 

 bruin kleurt. 



Na eenige dagen de bladscheede op die wijze voorbereid te heb- 

 ben, dringen er schimmeldraden van uit de hechtschijfjes naar 

 binnen , zij groeien spoedig in het halfdoode weefsel door en kunnen 

 alras aan de andere zijde naar buiten komen. 



5de Proef. Den 20sten Augustus nam ik nog de volgende proef. 

 Conidiën van aangetaste bladscheeden afkomstig werden in water 

 verdeeld en telkens hiervan vier druppels gebracht op de bladschee- 

 den van 5 riettoppen , die op de gewone wijze bereid en bewaard 

 werden , maar aan Kassoer-riet ontleend waren. De druppels werden 

 telkens geplaatst binnen kleine cirkels met blauw glaspotlood op 

 de bladscheeden geteekend om de plaats van infectie ook terug te 

 kunnen vinden, voordat daarvan de gevolgen zichtbaar werden. Te- 

 gelijkertijd werden ook enkele druppels op de gewone wijze op dek- 

 glas gebracht om na te gaan of de sporen kiembaar waren. 



Reeds den volgenden dag ongeveer 16 uur na het uitzaaien had- 

 den alle conidiën een of twee kiembuizen gevormd , die deze zelf 

 verre in lengte overtroffen. De druppels op de bladscheeden waren 



1) Over het afscheiden van dergelijke stoffen door parasitische schimmels zie men: de 

 Bary. Ueber einige Sclerotiniën (Bot. Z(Mt. 80. N°. 22—27), waar een dergelijke eigen- 

 schap voor het eerst voor een parasitische schimmel is aangetoond. Merkwaardig is het, 

 dat deze ook hechtorganeu vormt. 



