132 



den, dan wel in een reinkultuur ontstaan zijn — op een gezonde 

 bladscheede brengt, gelukt liet deze met Zuur Rot te infecteeren. 

 Zoo werden b.v. den B^'"^ Mei bij zeven rietplanten sclerotiën gebracht 

 tusschen twee bladscheeden in, alle uit reinkultuur afkomstig. Den 

 7den Mei bleek zich aan den binnenkant der bladscheede een my- 

 celium ontwikkeld te hebben in een cirkelvormige plek rondom de 

 sclerotiën; in het midden van deze plek was de bladscheede aan 

 de binnenzijde roodgekleurd aan een van de bladscheeden was die 

 roode kleur ook al doorgedrongen tot den buitenkant. Bij mikros- 

 kopisch onderzoek bleek in die roode plek het sclerenchym en de 

 sclerenchymbundels der vaatbundels roodgekleurd te zijn, terwijl 

 het mycelium van de schimmel reeds overal in het inwendige der 

 cellen woekerde. De volgende dagen bi-eidden de roode vlekken zich 

 uit en tevens werden ook de meer naar binnen gelegen bladschee- 

 den door de ziekte aangetast, waaruit bleek, dat het mycelium 

 door een bladscheede heen kan dringen en kan overgaan op de 

 bladscheede, die er binnen tegen aan grenst. Eindelijk ontstonden 

 ten slotte weer nieuwe sclerotiën op de zieke bladscheeden. 



De rietstengel wordt echter nooit aangetast, ten minste niet bij 

 te velde staand riet. Wanneer men tracht afgesneden volwassen ge- 

 ledingen van riet te infecteeren door er sclerotiën van Zuur Rot op 

 te brengen, gelukt dit niet. Neemt men echter zeer jonge, nog 

 witte geledingen , dan dringt de schimmel naar binnen ; evenals bij 

 het Rood Rot wordt dan overal het parenchym aangetast en komen 

 de vaatbundels zoodoende gedeeltelijk vrij te liggen. Parenchym en 

 bastvezels vertoonen daarbij roodgekleurde celwanden, het zeefge- 

 deelte en de houtvaten der vaatbundels in zeer geringe mate het- 

 zelfde, hoewel de vaten in den omtrek van de zieke plek met gom 

 gevuld zijn. Zooals ik echter reeds zeide, in de natuur schijnt zich 

 dit geval nooit voor te doen. 



IV. Voorkonieu en Nadeel. 



De ziekte is in West-Java overal gevonden en komt ook in Oost- 

 Java voor. Wegens haar overeenkomst met Rood Rot wordt zij echter 

 gewoonlijk niet opgemerkt, alleen de groote oranje sclerotiën zijn 

 oorzaak, dat zij nu en dan gezien wordt. 



