139 



Voor de uitbreiding omdat zij op die wijze gemakkelijk van een 

 zieke rijstplant de omgevende bereiken kan en voor de instandhou- 

 ding, omdat de sclerotiën, wanneer de rijstvelden droog werden, 

 in den grond terecht komen en hier in onveranderden toestand lan- 

 gen tijd in het leven kunnen blijven ora later bij bevochtiging we- 

 der andere planten te kunnen aantasten. 



De eigenaardigheden van de schimmel zijn mijns inziens zóó in 

 overeenstemming met de rijstciütuur, dat men geneigd is zich af 

 te vragen , of wij hier niet een oorspronkelijke parasiet van de rijst- 

 plant voor ons hebben, die alleen maar zoo nu en dan op andei'e 

 planten (Riet, enz.) overgaat. Vooral omdat het Riet op Java bijna 

 zonder uitzondering op verlaten rijstvelden geplant wordt. 



Het is duidelijk, dat door deze eigenschap de schimmel van de 

 Djamoer Oepas zich tevens nauw aansluit aan het Sclerotium hy- 

 drophilum, beschreven door Rot hert , (Bot. Zeit. van 20 Mei 1892), 

 dat ook in het water leeft en waarvan ook geen sporen bekend zijn. 

 Identiek kan het daarmede echter niet zijn. Evenmin is dit het geval 

 met het Sclerotium Oryzae van Cattaneo (Archivio triënnale del lab. 

 critt. di Pavia Vol. II, 1877). 



V. Overzicht. 



Uit het bovenstaande blijkt, dat wij in de Djamoer Oepas een 

 blad- en bladscheedenziekte van het Suikerriet en van enkele an- 

 dere planten moeten zien , die veroorzaakt wordt door een schimmel , 

 welke voor het grootste gedeelte oppervlakkig groeit en terwijl zij 

 zijtakken door de huidmondjes in het blad zendt, daaraan voedsel 

 ontleent. Het blad sterft tengevolge daarvan af en wordt daarbij 

 eerst vaalgroen en weldra lichtbruin en als het geheel dood is , 

 geel met een paarsen rand. Dergelijke vlekken kunnen zonder elkaar 

 te raken in zeker aantal op een blad voorkomen en hebben dan 

 vermoedelijk elk aan een afzonderlijke infectie hun ontstaan te dan- 

 ken. In vele gevallen grenzen zij echter aan elkaar en kunnen dan 

 ook ontstaan zijn doordat het mycelium , dat eerst opgehouden had 

 te groeien zich, bij opnieuw intredende groote vochtigheid b.v., over 

 den paarsen rand uitbreidt en zoodoende een nieuwe vlek veroor- 



