146 



opgelicht en gescheurd (PI. XIX, fig. 3). Bij deze gelegenheid ko- 

 men de sporen naar buiten. 



Zij ontstaan aan het uiteinde der schimmeldraden , zijn vrij groot, 

 {Krii(/er geeft een gemiddelde lengte op van 48 /^ en een dikte 

 van 27 /n) ovaal , oranje en van een stevigen wand voorzien , die met 

 korte stekeltjes dicht bezet is. 



Bij rijpheid laten de sporen gemakkelijk los en kunnen dan , 

 zooals wij zoo straks zien zullen, uiterst gemakkelijk op andere 

 bladen opnieuw de ziekte veroorzaken. 



Het mycelium is uitsluitend lokaal , dat wil zeggen , het is alleen 

 op de aangetaste plekken te vinden en elk streepje heeft zijn ont- 

 staan aan een afzonderlijke infectie te danken. 



III. De Schimmel buiten de plant. 



Zaait men de sporen op de gewone wijze in voedingsvloeistof 

 dan kiemen zij, ook na verloop van dagen, niet. Van een kwee- 

 ken buiten de plant kan dus geen sprake zijn , m. a. w. wij heb- 

 ben in de Roest van het Suikerriet, zooals trouwens in alle overige 

 Roestzwammen , een voorbeeld te zien van een obligate parasiet, 

 in tegenstelling van de facultatieve parasieten, dat zijn die, welke 

 even goed buiten als op hun voedsterplant kunnen groeien. 



In water daarentegen kiemen de sporen zeer gemakkelijk en vor- 

 men lange , onregelmatige kiembuizen , die kleurloos zijn , maar hier 

 en daar een gedeelte van den oranje inhoud van de spore bevatten ; 

 zonder verder iets te vormen gaan zij spoedig te gronde. (PI. XIX, 

 fig. 2). 



Zij vormen dus geen Sporidiën zooals de zoogenaamde Winter- 

 sporen der Roestzwammen en moeten dus tot de Zomer- of Uredo- 

 sporen gerekend worden. (IV, bl. 301). 



Andere sporen of ontwikkelingstoestanden zijn bij deze Roest- 

 schimmel niet waargenomen. Het is daarom, dat zij den naam van 

 Uredo dragen moet. 



