147 



IV. Infectie-proeven. 



Vroeger (XXVIII, bl. 3) deelde ik hieromtrent het volgende mede: 



Het is zeer gemakkelijk om aan te toonen hoe uiterst besmette- 

 lijk de Roest is. Ik bracht daartoe den oden Maart een aantal spo- 

 ren ia water op de jonge bladen van rietplantjes, welke zich in 

 mijn laboratorium in potten ontwikkeld hadden, en zag reeds den 

 16^61 daaraanvolgende scheurtjes in de intusschen snel gegroeide 

 bladen ontstaan en spoedig kwamen daaruit weder tallooze nieuwe 

 sporen te voorschijn. Ik behoef hier nauwelijks aan toe te voegen, 

 dat een dergelijke snelle ontwikkeling de schimmel in staat stelt 

 om zich, daar de sporen uiterst klein en licht zijn en dus gemak- 

 kelijk door de geringste luchtstrooming verplaatst kunnen worden , 

 van blad tot blad te verspreiden. Daar water voor de kieming noo- 

 dig is, werkt de vochtigheid de verspreiding van de Roest zeer in 

 de hand." 



Deze waarneming is geheel in overeenstemming met hetgeen om- 

 trent andere Uredineeën bekend is. 



Den 4den April herhaalde ik de proef met twee spruiten in wier 

 kokers eveneens in water verdeelde en geweekte sporen gebracht 

 werden. 



Den löileii zag ik de eerste rijpe sporen terwijl reeds eenige da- 

 gen van te voren de oranje streepjes te zien waren. 



Bij deze infectie-proef bleek , dat de ziekte zoowel aan de onder- 

 zijde als aan de bovenzijde der jonge bladen indringen kan. 



Den 28sten Maart verdeelde ik versche roestsporen in water en 

 bracht die: 



1" in hangende druppels op dekglas , 



2° op de achterzijde van de jonge bladen van twee afgesneden 

 spruiten. 



De laatste werden in een vochtige ruimte opgesloten. 



Reeds na 24 uur waren de sporen in de hangende druppels ge- 

 kiemd, waarbij zich vele kiembuizen in de lucht verhieven. De aan 

 Uredosporen eigene oranje vetdruppels werden hier op de gewone 

 wijze in de geheele kiembuis teruggevonden. 



