150 



donkerder gedeelte ontstaan , niet scherp gescheiden van het overige 

 blad. Vooral aan de onderzijde, vallen deze donkergroene vlekken 

 gemakkelijk in het oog. Langzamerhand verkrijgt het midden een 

 bruine tint, terwijl de vlek meer en meer zich uitbreidt tot 0,5 

 a 1 cM in diameter; de vorm is onregelmatig, meest echter ovaal. 



Naarmate de vlek ouder wordt, neemt de bruine tint toe, ten 

 slotte droogt dit gedeelte in en wordt helder geel, maar naarmate 

 dit bladgedeelte verder afsterft, verdwijnt ook deze gele kleui' en 

 wordt het ingedroogde gedeelte nagenoeg kleurloos, door een rood- 

 bruinen rand nog gescheiden van het onaangetaste bladgedeelte. 

 Door de vaatbundels , welke in het blad verloopen , krijgt de vlek 

 een gerimpeld aanzien , daar deze niet zooveel in volumen afnemen 

 bij het afsterven en indrogen, als de weekere bladmoescellen." (PI. 

 XX, fig. 1). Op de bleeke vlek zijn duidelijk zeer kleine zwarte 

 puntjes waar te nemen. 



De vlekken breiden zich, wanneer zij eenmaal dit uiterlijk aan- 

 genomen hebben , niet meer uit. Ontstaan er vele dicht in elkan- 

 ders nabijheid, dan kunnen zij samenvloeien, terwijl dan ook tus- 

 schenliggende bladgedeelten kunnen afsterven , vermoedelijk alleen 

 door voedingsstoringen en niet direct door de werking van de schimmel. 



Door het afsterven op deze wijze is deze bladziekte vermoedelijk 

 de schadelijkste van allen , die wij hier bespreken. 



Op de doode bladen blijven de vlekken zoo goed als onveranderd 

 en zijn hier dus gemakkelijk te herkennen. 



Behalve op de bladschijven is de ziekte nog niet gevonden. 



II. Het mikroskopisch onderzoek. 



Maakt men een doorsnede door een aangetaste vlek , dan ziet 

 men hoe de cellen afgestorven zijn en hoe de inhoud in een fijne, 

 korrelige, bruine massa is overgegaan. De cellen aan den rand heb- 

 ben ook een duidelijk bruingekleurden wand. Tusschen en door de 

 cellen ziet men fijne, kleurlooze schimmeldraden. In de vaatbundels 

 neemt men ze gewoonlijk niet waar; deze zijn echter ook dikwijls 

 gedesorganiseerd; de vaten hebben bruine wanden en zijn met gom 

 gevuld. 



