153 



de geheele figuur stelt de onderzijde van een aangetast blad voor. 



In oudere stadiën neemt de vlek in uitgebreidheid toe, hoewel de 

 algemeene vorm toch onveranderd blijft; de gele rand is gewoonlijk 

 niet veel breeder dan bij jonge vlekken , daarentegen is het bruin- 

 roode centrum veel langer en breeder geworden, hoewel het steeds 

 den vorm van een aan beide zijden toegespitste ellips blijft behou- 

 den. De gele rand verlengt zich dikwijls aan de beide uiteinden 

 tot een lange streep, welke streep vooral sterk ontwikkeld is naar 

 den top van het blad toe. De vlek ziet er dus dan uit als een gele 

 vlek met staartvormig verlengsel en een bruinrood oog in het mid- 

 den , waardoor zij overeenkomst vertoont met de veeren van een 

 pauwstaart; naar aanleiding hiervan heeft Krüger dan ook aan deze 

 ziekte den naam Oogvlekkenziekte der bladeren gegeven en deze 

 naam is overgenomen door dengeen , die de ziekte het eerst uit- 

 voerig beschreven heeft, nl. van Breda de Haan (V, p. 15 — 21). 

 Bij oude vlekken verdroogt het centrum van het bruinroode ge- 

 deelte, maar dit uitdrogingsproces gaat nooit zoo ver als bij de 

 Ringvlekkenziekte zoodat hierdoor en door aanwezigheid van het 

 staartvormige gele verlengsel deze vlekken gemakkelijk van Ring- 

 vlekken onderscheiden kunnen worden. 



Somtijds vloeien dicht bijeenliggende bladvlekken ineen. Wan- 

 neer een rietplant door deze ziekte is aangetast, komen de vlekken 

 gewoonlijk op alle bladeren in groot aantal voor. Op afgestorven 

 bladeren is de vorm der vlekken dikwijls nog te herkennen, wan- 

 neer men ze bij doorvallend licht beschouwt. 



Hoewel de jongste stadiën dezer ziekte veel overeenkomst vertoo- 

 nen met die van andere bladziekten, zijn de Oogvlekken later niet 

 meer te verwarren met andere vlekken; hoogstens kan men somtijds 

 twijfelen of men ook met Ringvlekken te doen heeft, maar het on- 

 derscheid is hierboven reeds uiteengezet. Alleen één ziekte, die in 

 het tweede deel van dit werk nader beschreven zal worden, heeft 

 oppervlakkig wel eenige overeenkomst met de Oogvlekkenziekte: er 

 is nl. een soort van Schildluis (Aleurodes longicornis Zehnt.) ') die 

 de bladeren aantast. Deze hecht zich vast aan den onderkant der bla- 



1) Zie Overzicht van de ziekten van het Suikerriet op Java, 2'ii= deel: Vijanden uit 

 het dierenrijk door Dr. L. Zehntner. Med. Proefstation Üost-Java. N. S. N° 37, bl. 33. 



