168 



Hoe die suiker gevormd wordt, zoude hier in geen geval bespro- 

 ken kunnen worden; maar wel kan hieraan worden toegevoegd , dat 

 zij bij vele planten in den vorm van het chemisch naverwante zet- 

 meel in de bladgroen-korrels is aan te toonen. 



Dit geschiedt door de bladen met een Jodium-oplossing te behan- 

 delen. De Haan vermeldt bij het nemen van een dergelijke proef 

 geen groote verschillen in de hoeveelheid aanwezig zetmeel waarge- 

 nomen te hebben. 



Dit behoeft ons niet te verwonderen , in de eerste plaats omdat 

 de verschillen in intensiteit van het groen zeer gering zijn en in de 

 tweede plaats omdat de hoeveelheid aanwezig zetmeel in geen geval 

 een absolute maat is voor de assimilatie. 



Afgezien van den uitslag van deze proef, kan iedereen zich gemak- 

 kelijk overtuigen van den nadeeligen invloed van de ziekte op den 

 groei van het riet door in tuinen die gedeeltelijk aangetast zijn de 

 normale met de aangetaste planten te vergelijken. Het blijkt na kor- 

 ten of langen tijd zonder uitzondering, maar het duidelijkst vóórdat 

 de regens invallen, dat de laatsten steeds achterlijk zijn. Later treden 

 deze verschillen gewoonlijk meer en meer op den achtergrond. 



Aanhangsel. 



In zeer enkele gevallen vindt men planten met werkelijk gele, 

 over het geheele bladoppervlak overlangs loopende strepen zoodanig, 

 dat alleen de naaste omgeving der nerven groen is. Zulke planten 

 groeien zeer langzaam. 



Zijn de bladgroenkorrels aanwezig, maar ontbreekt het bladgroen 

 bijna geheel, dan ziet het blad geheel geel ongeveer zooals bij de 

 welbekende sierplant de Kool-banda (Pisonia alba); 



Dergelijke rietstoelen, die slechts zelden voorkomen, zijn dikwijls 

 te behouden door ze eenvoudig te verplanten. Zij zijn dan gedwon- 

 gen nieuwe wortels te maken en het gevolg daarvan is, dat in vele 

 gevallen ook de bladgroenvorming weder normaal wordt. 



Eindelijk komt het ook voor dat de bladeren van jonge planten 

 wit-bont, dat wil zeggen met overlangsche , zuiverwitte strepen ge- 

 teekend zijn of geheel wit blijken bij ontplooiing. De eerstgenoemde 

 worden gewoonlijk later groen ; de laatsten sterven meestal af. 



