176 



zeker is het, dat de wand zeer dik is. Soms vindt men er slechts 

 enkelen in een wortel; soms daarentegen zijn tal van cellen op die 

 wijze opgevuld. 



Het is duidelijk dat een op die wijze opgevulde cel dood is; ik 

 vond ze tot heden trouwens nooit anders dan in oude, dikke wor- 

 tels, waarvan het schorsweefsel vrij vroegtijdig afsterft. 



Het gelukte mij oppervlakkige cellen met de genoemde min of 

 meer bolvormige lichamen vrij te praepareeren en in hangende drop- 

 pels voedingsvloeistof op dekglaasjes over te brengen. 



Zij loopen dan zeer spoedig uit en vormen naar alle zijden uit- 

 staande, dunne, kleurlooze schimmeldraden, wier groei spoedig op- 

 houdt. Overal ontstonden namelijk korte zijtakken (fig. 3) en weldra 

 vormden zich aan de takken, wier uiteinden zich in de lucht ver- 

 hieven, ovale, kleurlooze, kleine conidiën (fig. 4), die een dikte van 

 1,5 — 2 // en een lengte van 2,5 — 3 ft hadden. 



Ik bracht deze weer over in versche hangende druppels en kon 

 nu met het mikroskoop waarnemen , hoe zij hier min of meer aan- 

 zwollen en zich door uitspruiting vergrootten, m. a. w., dat zij zich 

 geheel gedroegen als de zoogenoemde Gistzwamraen (Saccharomy- 

 cetes) onder zulke omstandigheden. 



De nieuwe cellen bleven hier met de moedercel verbonden en 

 vormden dus eerst sterk ingesnoerde draden. De groei werd echter 

 niet gedurende langen tijd op deze wijze voortgezet: integendeel, 

 weldra ontstonden uit de jongste gistachtige cellen weder zeer dunne 

 schimmeldraden, welke zich of in den druppel ontwikkelden en dan 

 kleurloos bleven , of in de lucht verhieven en dan een rookkleurige 

 tint aannamen. Van beiden was de groei ook weer beperkt : weldra 

 toch begon aan den top weer conidiënvorming, evenals in de oor- 

 spronkelijke cultuur. De beide teekeningen onder fig. 5 geven een 

 voorstelling van het uiterlijk van dergelijke myceliën twee dagen na 

 uitzaaiing der conidiën. 



Dergelijke dekglasculturen geven, overgebracht in buisjes met 

 agar-agar , een langzaam groeiend , donker-grijs overtreksel , waarop 

 groote hoeveelheden der reeds genoemde conidiën ontstaan aan don- 

 ker gekleurde, dunne takjes met dwarswanden, die zich in de lucht 

 verheffen. 



