183 



omdat zij tot gemeenschappelijk kenmerk hebben »conidia inter for- 

 mam sphaeroideam et breve cylindraceam varia", de M. Dydimosporae 

 hebben »conidia ovoidea, oblonga vel breve fusoidea" en de overi- 

 gen hebben meercellige sporen. Eindelijk besloot ik er zelf een te 

 creëeren, zooals dit mijns inziens in het stelsel van Saccardo past. 

 Daar een volkomen natuurlijk stelsel der conidiën-schimmels zoo 

 goed als onmogelijk is, omdat het bij voortgezette onderzoekingen 

 meer en meer blijkt, dat velen nog een anderen, zoogenaamd hoo- 

 geren sporenvorm bezitten, acht ik het streng volhouden van het 

 genoemde stelsel vooralsnog gewenscht. In navolging van den naam 

 Menispora, koos ik dien van Allantospora met den soortnaam ra- 

 dicicola. 



DE WORTELZIEKTE VAN HET STAANDE RIET. 



(WORTELSCHIMMEL No. 4.) 



Met Plaat XXV. 



Korter of langer tijd voor het begin van den maaltijd komt het 

 herhaaldelijk voor, dat het riet van overigens goed geslaagde tui- 

 nen, die geen of bijna geen sereh-verschijnselen vertoonen, plotse- 

 ling ophoudt te groeien; weldra treden dan de verschijnselen van 

 watergebrek op (men zie hiervoor XXXII) en de bladeren eindigen 

 met geel te worden, terwijl de stokken verdrogen en na korten tijd 

 holten in de leden beginnen te vertoonen of een roode kleur verkrijgen. 



Het sap gaat zeer spoedig achteruit en kan men niet direct tot 

 vermalen van het riet overgaan, dan valt de opbrengst van zulke 

 tuinen enorm tegen. 



De verschijnselen komen overeen met hetgeen ik vroeger Don- 

 kelan-ziekte genoemd heb (zie bl. 49), maar in de hier bedoelde 

 gevallen ontbreekt het eigenaardig glanzig-witte mycelium niet alleen 

 in de donkelan, maar deze kan soms nog zoo goed als geheel 

 gaaf zijn. In vele gevallen is echter het onderste, dunste gedeelte 

 toch min of meer rood. 



