346 N a r d n s, 



p. 42< {Viele introduetionerrf, de Gram, 'aror- 

 maticis.') 



2l53, Nardu3 Gangitis spuria Narbonae. Lob. Adv.p. 43. 

 ic. p. 84. " Piaj. Mist. II. p. 1911. 



Mor. p. 257. Tab. \ 5. ßg. penultima Cpotius 

 ultima!). Ut de hoc maxime controverso 

 gramine Judicium ferre possimus , JLobelii 

 ipsius verba audiamus necesse est. Est, in~ 

 quitj in Gallia Narbonensi a Gange urbe- 

 cula Septem plus minus miliaria dissitua 

 mons perquam amoenus et celsus , herba- 

 rum lectiorum feracissimus > cui ideirco 

 vulgo nomen l'hort de Diou, i, e. Dei Para- 

 disus inditum: in hujus clivo , qua ad meri- 

 diem mareve mediterraneum vergit , haec(plan- 

 ta simillimaN ardoD'ioscori. s. Aeginetae^wae 

 forte Andropogoni Schoenanlho affinis) uberi 

 proventu erumpit, museidis et udis traclibus; 

 infima radix pusilla^ exilibus fibris duris et 

 raris, quae snbsunt spicatis comosisque torulis 

 minimum digitum crassis, colore pallescentibus 

 ex fusco, fere palmum allis , non valdenmcro- 

 natis j sed quadantenus per extrema recisis • 

 folio est viridi, rigido, junceo, vix pedem 

 alto, numerosoquod ab ima radice ortnm h'anS 

 spicearn comani imum caulem ambientem sese 

 exerit; multaequae plantae quasi uno cespitis 

 ambitu implexae unius effigiem prae se ferunt 

 Tota inodora est, praeterquam capillamenta 

 spicea, quae multo crassiora quam Indicae 

 sunt, odore Muschi fmerni, vel terrestris, cui 

 semimersa humo inseruntur comosa capilla- 

 menta: e quibus gracilis ac nitidus junceus 



