N a r d u 3, 54? 



culmus , Elphae vocatae non dissimilis , cubi- 

 tum altus exit, — Hucusque,^ cjuis est* 

 cjui cum M i c h' ' e l i o Fcstucae spadiceae 

 desciiptionem non agnoscat ? sed sequentia: — 

 a medio cujus ad summum alterriatim sunt 

 admodum exiles herbaceae siliquae apiculis e 

 calyculis aliquantum Schoenauthi flori aut de- 

 florescenti Geranio et Cotyledoni simiiibus^ — 

 revera cum Rottbülla potius congruunt , cujus 

 speciem hanc Nardum Gahgitem spuriam esse 

 testatur cl, Smitli in Act, Soc, ]Linn, 1. p. 116. 

 Ob „apiculas" vero Rottbölla quaedam 

 a ris t ata esse debet, 



JLinneusphntamipse non vidit, sed defini- 



iionem Nardi Gangitedis suae in Sp. pl. Ed. 



1 et 2. cid Morisoni figuram concinnavit. 



yVilldenoicius JLinneum Morisoni figuras julti- 



mctm et penultimam , commutasse credit. Sedj 



si Monsonum ipsum harum duarum iconurn. 



inscriptiones commutasse mecurn statueris 



mox omne dubium facilius solvi posse videbi- 



tur. Major enimfigura , Nardi Narbpnensis 



spuriae nomine inscripta, s. figuraj)enultima_, 



optime Campuloam veram repraesentat , quam 



Mor, sub nomine: Nardo GangHi spuriae 



Narbonensi simiüs plantae Parh. describit; 



minor autem , seu ultima j Rottböl- 



Jam monandram O. arislatam) quodammo- 



do exprimit, cujus spicam j simili modo 



recurvamy Moriso?ii imaginalioni fioribus 



dense conf'ertis ditare placuit , ob simiLitudi- 



nem cum planta (Catnpuloa) virginiana^ quam 



sub hac enuntiat. Itaque ■l'obelii gramen 



