— 173 — 

 UNIO LEDOULXIANUS. 



Concha oblongo-elongata, crassula, subolivacea 

 cum lineis viridulis numerosis radiantibus, ad um- 

 bones pallidiore, nitida, sat grosse concentrice sul- 

 cata (aliquando sulci passim subrugosi), in umboni- 

 biis parce rugosaac tuberculis in bi-ordines radiantes 

 dispositis sculpta ; — intus albida vel pallide subro- 

 sacea; — tumida (convexitas postice leviter magis 

 expressa, nihilominus punctum maximum fere cen- 

 trale) ; — supra arcuata usque ad angulum, deinde 

 subarcuatc descendente ; — antice rotundata (regio 

 mediocris) ad basin leviter decurrente ; — infra sub- 

 arcuata ad extremitatem convexiore; — postice 

 elongato-oblonga, duplicem anticœ regionis supe- 

 rante, in rostrum obtusum rotundumque attenuata ; 

 — umbonibus maximis, tumidis, obtusis, prominen- 

 tibus, anticis ; — sulco dorsali sat expresso ; — area 

 postico-dorsali exigua, rugis minutissimis ornata et 

 ad angulum obtusum compressiuscula ; — ligamento 

 parum elongato ; — dente cardinali (in valva dextra) 

 valido, compresse, nibilominus crasso, elato, sub- 

 triangulari ac serratulo ; — lamella laterali longa, 

 modo ad extremitatem parum producta, tenui et cul- 

 trata. 



Long. max. 37, ait. max. et lin. vertic. œqua- 

 liter 21 ; crass. m. 16 (e natibus II, e rostro 19, ex 

 antico marg. 17, ex angulo ac e vertic. basi œqua- 

 liter 12) ; — basis apico-rostralis 30; — e natibus ad 

 angulum interv. 18 ; id. ex angulo ad rostrum 13 ; id. 



