10 
12. 4$. palustris (L. sp. 70): spica oblongo-lineari; glumis acutiuscu- 
lis, infima ceteris aequali rachidem semiamplectente; setis hypogynis 4 nuculam 
obovatam, utrinque convexam, lxvem superantibus; stigmatibus 25 culmo tereti ; 
rhizomate repente. 
Syn. Linn. su. n. 42. JPbg. su. n. 45. Hn. Fr.; Hafn, Schum. ck Hornem. 
I. p. 51; PZytt p. 85. — M.K. D. fl. 1. 425. 
Fig. Fl. D. 273. Sw. Dot. 257. Reich. f. 704. "T. n. II. f. 22. 
Exsicc. H, N. Il. 68. 
Hab. locis paludosis, et ad ripas lacuum fluviorumque per totam Daniam, 
Sueciam et Norvegiam quousque arbores crescunt. In Fennia. 
E rhizomate horizontaliter repente, spe etiam valde abbreviata ut radix 
fere cwspitosa exstet, culmi eriguntur plures stricte v, arcuatim  adscendentes, 
digitales — pedales, locis paludosis sat crassi, in uliginosis angustiores, rarius sub- 
filaformes, viridi-glaucescentes, striati, subcompressi, vaginis 2 aphyllis, trunca- 
tis, rufo-castaneis inferne tecti, Spica 2—4 lineas longa, oblonga, pallida; glu- 
m:e dorso virides, marginibus fusco-scariosw, inferiores ceteris breviores et ste- 
viles, subopposi'ze, infima non major, basin dimidiam spice amplectens, Ea 
glumarum 2 inferiorum in hac et sequente specie est indoles, ut culmo con- 
ligue el vacus sint (itaque potius involucra dicendo), in Sc. autem paucifloro 
a culmo, ut cetero omnes, discret: et fertiles (Fries). Sete 3—4; nucula an- 
gulis obtusis compressa; basis styli remanens ovata. 
Exstat forma omnium tenuissima, spica minima, culmo elaliori, gracili ad 
sequentem accedens, ab ea tamen gluma infima bene diversa, Alia culmo fili- 
formi, compresso, glumis obtusis virescentibus (propius ad $c. ovatum accedens) 
in Fries Nov. 2. p. 7. memoratur varialio. 
Modificatio pumila 3—6 pollicaris, spica glumis laxius imbricatis fusciori, 
in locis maritimis frequentius obvia et pro $c. pauczfloro non raro sumta, est 
$c. varius Schrad., ad normalem formis intermediis frequenter abiens, 
13. S. uniglumis (Link. Jahrb. d. Gewáchsk. 1. 3. 77.): spica ovato- 
oblonga; glumis obtusiusculis, infima latissime ovata rachidem basi amplectente ; 
setis hypog. nuculam obovatam compressam levem superan(ibus; stigmatibus 2; 
culmo tereti; rhizomate repente. 
Syn. Sc. palustris B humilior (?) //bg.su. n. 45. Sc. pal. à uniglumis Hz. 
Ed. 2. p. 15. Sc. uniglumis Fr. (Cfr. Nov. mant. L); Zornem. l. p. 
51?; Blytt (Heleoch. unigl) p. 86. — AK. D. fl. I. p. 426. 
Fig. Fl. D. 167?. Reich.:f, 703. . T. n. 1I. f. 23. 
Exsicc. H. N. II. 69. 
Hab. locis iisdem ac prior et szepe in ejus societate, plerumque autem in ri- 
pis maritimis frequentior. Occurrit sine dubio per totam Florz nosirz ditionem, 
A priori, cujus variclas scepissime dictus, jam e longinquo tolo habitu alieno 
diversus, nec formz quzdam s. d. intermediz nobisobviz.  Priecipue differt: rhi- 
zomate vulgo magis repenle, culmis vaginis coloralioribus, inferne teclis, gra- 
cilioribus ct lzte viridi-coloratis, teretibus, spica ob. glumas, nervo medio vi- 
ridi tenuiori excepto, castaneas magis fuscescente, breviori et subovata, imprimis 
autem gluma infima superiorem penitus am plectente, 
14. .$. multicaulis (Smith fl. brit. I. 48): spica ovato-oblonga, li- 
neari; glumis obtusiusculis, infima (apice emarginata) ,rachidem basi amplectente ; 
setis hypog. nullis v. 6, nucula obovata, acute triquetra, lvi brevioribus; stig- 
matibus 3; culmo tereti, radice eximie caspiítosa. 
Syn. Fries Nov. Manut, I. 3. JZbg. su. p. 1087. Hn.; Hornem M. 1. 113, — 
Koch Syn. 2, p. 8523. (Cfr. M.K. D. (l. p. 427.) 
Ete; CET D Nue Beich. T. 702; 1. n. APP T. 24 
Exsicc, I; AN. 11.07, 
