17 
Hab. locis aquosis Daniz totius, Suecicv a Scania ad Uplàndiam Bahusi- 
amque, e& Norvegiz ad Christianiam et Ostensoe. In Fennia non observata. 
Subspeciem in palude prope Kiblsta Vestmanniz legit 4. E. Luhr. 
Omnibus partibus maxima nostrarum. Radix repens. Culmus sepe quadri- 
pedalis et sesquilineam crassus, superne scaber, Folia 3 lincas lata, plana, mar- 
ginibus demum revolutis, culmum superantia, saturate viridia, Spice brunnco-. 
nigrescentes, interdum viridi-stramincece, crassitie digiti; fructus ciuereo-bruunci; 
glumz virides, marginibus fuscis cincte. 
"Carex nutans (Fr. Nov. Mant. I. p. 19 ct Auctt. succ), ab D. AAlquist 
in Ólandia lecta, recentiori evo loco indicato frustra qussita, hinc dubia est 
herba ct a planta vulgo sic dicta (C. melanostachya Willd.!) diversa, Nescius 
quid sit, donec iterum reperiatur, cum dubio ad C. rzparzam rctuli". Fries in litt. 
Subsp. gracilescens nolis allatis a C. rzparía recedit, statura autem  pro- 
cera, spicarum colore fusco, foliisque subglaucescentibus ad cam accedens, Quod 
ad cbaracteres difficillime a C. vesicaría distinguitur. Nibil cum C. paludosa, 
in cujus societate lectam esse testatur D. Hartman, commune habet. Si non 
bona species, hybrida forsitan C. riparic ct vesicaric proles, Ulterius et di- 
ligentissime observanda. 
8. C. paludosa (Good. trans. of Linn. soc. v. II. p. 202): spicis masc. 
2—3 approximatis, squamis inferioribus obtusis, superioribus cuspidatis, fem. 
2—3 erectis sessilibus, infimis breviter pedunculatis, cylindricis, densifloris, obtu- 
sis; bracteis foliaceis culmum superantibus, auriculato-amplectentibus; fructibus 
ovato-oblongis, subtrigonis, acutangulis, striato-nervosis, in rostrum breve, Ieviter 
emarginato-bidentatum abeuntibus, glumas lanceolatas, acumine brevi serrulato 
mucronatas superantibus; culmo acute triquetro. 
Syn. Wbg. V. A. H. 1803. p. 163. JZbsg. su. n. 1084. Hn. Fr.; Schum., 
Hornem. l. p. 951; Blytt enum. p. 65. — | Kunth enum. 1L. p. 487. 
C. acutiformis Ehrh. 
Fig. Fl. D. 1767. Schk. t. Oo. f. 103. Reich. 644. T. n. I. f. 109. 
Exaice H, N. IX. 77. 
— spadicea (Roth. Tent. 2. p. 461.): spicis masc, subbinis, fem. graci- 
lioribus, infimis lonzius pedunculatis, fructibus apice recurvis, oblongo-ovatis v. 
conicis, glumas cuspide longa serrata terminatas sub-aequantibus. 
Fr. Nov. Mant, III. p. 143. Zn. — C. paludosa elongata Schum., Hornem. 
l. c. — C. Kochiana DC —  Heich. 6051. T. n. VIIL f. 109. b. — H. N. 
IX 77 .-b. 
Hab. in aquis Dania, Sueciz in Scania, Smolandia (Tryserum) Ostrogo- 
thia (pl. locis) Gottlandia (ad Smiss in Fláringe), et Norvegi:e [ad Christia- 
niam, Klácken (Ringerige)]. — Spadicea, in Scania ad Fogelsáàng, Vestrogo- 
thia prope Hójentorp et in Uplandia: paroec. Ofver-Gran, in Knuí(sholmen prope 
Arnün (ZHierta ei Lagerheim). 
Caricibus distigmaticis, presertim C. stricte, magis quam priori habitu si- 
milis, stylo tamen in stigmata tria diviso, rostro, &c. distincta, — Radix repens, 
stolonifera. Culmi 2—3 pedales, stricti, Folia fibrillose-vaginata, plana, 2—3 
lin. lata, spicas vix supcerantia, glauco-viridia, exsiccatione cocesio-cincrascentia. 
Spica fem. summa ceteris crassior, omnes fere biunciales, squamis spadiceis (nunc 
muticis, nunc acuminatis) fructibusque seriatim adpressis, glaucis variegata. 
Var. spadicea, quamquam primo obtutu diversa videatur , formis innumeris 
intermediis ad paludosam pertinct; fruclus magis ovati et cocsio-cinerei; stig- 
mata sepe 2 adesse dicuntur, scepissiine tamen 3; squamarum forma et longitudo 
in una cademqne planta minime constans, 
4. C.levirostris (Blyit et Fries. Bot. Not. 1844. p. 24. S, V. Scand. 
p. 237.)): spicis masc. 4—7 subdistantibus, fem. 3—4 remotis, summa sessili 
erecta, ceteris exserte pedunculatis, infimis pendulis, cylindricis, densifloris : bra- 
3 
