19 
Locis duriusculis camporum alpinorum Lapponis, Jemntiz, Herjedaliz et Nor- 
vegi:te non rara. — H. N. VIIT. 71. 
* pulla (Good. trans. of. Linn. soc, 3. 78.) spica masc. solitaria, fem. 1—2 
subdistantibus, summa sessili, rotundata-ovata , infima breviter pedunculata, sub- 
cylindrica, crassa, fructibus 2—3-stigmaticis, imbricatis, inflato-ovatis, rostro mi- 
nuto emarginato apiculatis, obsoletissime nervosis, glumas obíusas aíiro-fuscas 
iequantibus superantibusve. 
C. saxattlis L. su. 848. Fr. Hartm. Ed. 4. Ny. l. c. p. |. C. pulla 775g. 
fl. lapp. n. 459, su. n. 1092. Zn. V. A. H. 1814. 1818. scand, fl. Ed, 1—3. 
Hornem. l p.934. Hook. &c. — Fl. D. 1407. (C. rotundata) Schk, (C. fusca) n. 
88. T. n. VIII. f. 104. — H. N. IIL 74. 
Inter alpes maxime elevatas locis humidiusculis, passim. 
Has formas, quamquam habita externo non parum diversas, omnes, qui al- 
pes nostras peragrant, modificationes tantum climatis locorumque habeant necesse 
est, Jam diu omnibus cognitum est plantas, que e regionibus inferioribus al- 
pium summitates adscendunt, omnibus partibus contrahi et colore fusco indui 
(ut : Leontodon T'araxact, Hieracium alpinum, Gnaphalia, Erigeron, C. rigide 
affines, et multie alie). Quum  praterca has, jam propositas, formas e sylvarum 
paludibus ad nivem perennem et trausmutationes, quas subeunt characteres fa- 
cile omnes, sequi mihi licitum fuit, libenter fateor me sepissime, quomodo cas rite 
distinguerem, fuisse dubium, sed observationibus iteratis iisque assiduis denique 
persuasum habui, omnes ad unum typum referendas esse, et diversitate stationis 
procrcari. nu regione sylvatica forma typica, culmo, foliis spicisque  luxu- 
rians, letissime vigct; regionis sub-alpinz incola colorem fulvo-brunneum induit, 
culmi rigidiores fiunt, folia strictiora ct breviora, spice magis densiflores ct bre- 
viores, e saturate viridi ad fusco-nigrum aut totze aut partim versicolores (di- 
chroa); terminum arborum superantes et loca arida alpium occupantes hzec plan- 
tarum diminutio multo insignior spicà mascula sepissime solitaria, fructibus sub- 
nervosis rostro bidentato terminatis (aZpzgena); in paludibus denique inter al- 
pium elevatiorum cacumina spice crasse, fructus subglobosi, fere enerves, rostro 
emarginato apiculati, glume latiores, tot:e nigrae, folia brevia apice sepe invo- 
luta observantur. (pula). —. His ita arctissime inter se conjunctis diflicillime 
synonyma (C. stenolopis, C. Grahaméí &c.) assignantur, — Rationes, quibus hiec 
inea sententia nititur, alio loco, sc. in diariis Bot. Notiser 1849. N:o 2—23, ple- 
nius exposui. — Quod ad Caricem saxatilem Liunzi adtiinet, in Herbario reg. 
Acad, Scient. Holmiensis specimen asservatur a D:o Montin, Linnai contempo- 
raneo, ia Lapponia lectum et C, saxatilis L. inscriptum, quod aperte ad C. rzgi- 
dam referendum; aliud tamen e collectione D:i Solandri C. pu/Zc propius ac- 
cedit, — Nomen sazxatiZis bene exprimit stalionem duram C. rigide, nec ullo 
modo humidam C, puc. 
6. C. ampullacea (Good. trans. of Linn. soc. 2. 207): spicis masc. 
1—3, lineari-subulatis, fem. 2—4 remotis, summa sessili erecta, ceteris plus mi- 
nusve pedunculatis pendulisque, cylindricis, densifloris; bracteis foliaceis auricu- 
lato-amplexicaulibus, culmum superantibus; fructibus divergenti-patentibus, ner- 
vosis, subglobosis, in rostrum filiforme, lineare, profunde bicuspidatum constrictis, 
glamas obovato-lanceolatas, marginibus tenuissime scariosas superantibus; culmo 
obtusangulo, trigono, glabro; foliis angustis canaliculato-involutis, glaucescenti- 
bus, vaginis efibrillosis, 
Syn. Linn. fl. lapp. n. 328, su. (C. vesicaria (3) n 856. C. obtusangula (EArA. 
Calam,) etz. Prodr. 2. 1179. C. ampullacea JZbg. lapp. n. 450. su. n. 
1080. Zn. Fr.; Hafn (C. rostrata //ith.), Schum. (C. obtusata), Hor- 
nem. l. p. 952; Wy. |. c. p. 17. — Kunth cnum. 2. p. 494. C, vesi- 
caria /Juds. Poll. 
Fig. Fl. D. 2248. Schk. Tt. 107. Rceicb. 659. T. n. VIII, 106; 
ToerTcc.H. N. XD 79: 
