2^ 
subexseriis erectis; braetea inflma spicam parum superante, anguste foliacea, 
omnibus louge vaginantibus; fructibus ovatis, utrinque convexis, nervis validis 
siriatis, in rostrum elongatum, fere subulato-lineare, planiusculum, margine hispi- 
dulum, bidentatum productis, subpatentibus, glumas ovatas acutiusculas hyalino- 
marginatas superantibus; culmo (inferne saltem) glabro; foliis angustis, brevi- 
bus, glaucescentibus, curvato-reflexis. 
Syn. C. distans EArA. Beitr. 5 p. 28 et 6. p. 81. Herz. l. c. 1170. 4gardA 
Caricogr. scan. p. 12. C. binervis J£bg. V. A. H. 1803. p. 157, — 1806, 
fl. ups. n. 591. su. ed. 1. n. 1054. Hn. (distans) ed. I. C. fulva 877/bg. 
su. ed. 2. n. 1051. C. speirostachya (bg. $m.) Hn. ed. 2—4. Fr.; 
Hornem. (C. distans) 1. p. 941; Ny4.l. c. p. 18. — Kunth enum. 2. p. 451. 
Fig. Fl. D. 1049. (C. distans), Schk. t. T. f. 67. (sinistra). Reich. 621. T. 
n. VIII. f. 95. i 
Exsicc.H3N.:VI 73. 
Hab. in pratis udis Danicz, Sueci:ce orientalis per provincias meridionales 
et orientales in Upplandiam, per occidentales usque in Jemtiam (Früsón); etiam in 
Goitlandia. In Norvegia usque ad Trondhjem. 
Vide adnotationes sub insequente spccie. 
16. C. fulva (Good. trans. of Linn. soc. 2. 177.): spicis fem. vulgo 2 
remotis vel 3, quarum 2 superioribus approximatis, infima distante; bractea in- 
fima spicam masculam subsuperante, fructibus magis globosis, rostro breviori ter- 
minatis, divergenti-patulis; culmo scabro; foliis latioribus, fulvo-viridibus. 
Syn. JPbg. V. A. H. 1803. p. 150, — 1806. p. 71, su, n. 1051. Hn Fr.; 
Hornem. 1. p. 942. — Kunth cuum. 2. p. 449. 
Fig. Fl. D. 1768. Schk. t. T. f. 67, (dextra). Reich. 620, 'T. n. VIII. f. 94. 
Exsicc. H. N. V. 86. 
Hab. iisdom locis, prioris rara socia. 
Magna de justa harum specierum cognitione fuit dissentio, Plures exstite- 
runt Caricographi, iique merilissimi, qui eas modificationes tantum ejusdem 
speciei habuerunt, ita ut prior. (— C. biformis (8 fertilis Schultz) forma fru- 
clibus maturescenlibus, posterior autem (— C. biformis & sterilis Sch.) forma 
ejusdem sterilis esset. Alii C. fuZvam quasi ex C. Hornschucbiana et C. flava, in- 
ter quas eam crescere contendunt, hybridam proposuerunt, — Difficillimum sane 
est quidquam certi de hac re adhuc pronuntiare; mihi, has duas plantas pluri- 
bus locis colligenti, numquam semina in C. fulva sed semper in C. Horn- 
schuchiana invenire contigit; notas, quibus C. fulva ab altera distingui solct, 
sc. bracteas infimas spicam masc. saltem attingentes, fructus spice infimos paten- 
tes, culmumque scabrum &c., fallaces nonnumquam vidi, ut sepe in. C. Horn- 
schuchianam adhiberi potuerint; quod denique ad colorem ketiorem foliorum 
corumque latitudinem majorem, spicasque approximatlas et steriles adtinet, id ex 
eo declarare conali sumus, quod C. fulva loca aquis stagnantibus madida occu- 
pat, ubi systema quod dicunt vegetativum priserlim  luxuriari potest, C. vero 
Hornschuchiana loca tantum | irrigata v. humida, systemati fructificativo magis 
favenlia, sibi potissimum eligit, Mirabile sane est nullam per totam Fenniam obser- 
vatam adhuc fuisse C. fudvam; modificationem, ex indole stationis ortam, eam ha- 
bere inde est diflicile; et lybriditatem, in hoc genere priterea minime  proba- 
tam, ex co parum firmatam credimus, quod C. fulva p'r plagas vastas, ut Sile- 
siam totam, sola occurrit, nullo vestigio C. Hornschuchian:e derelicto. — Quam- 
quam itaque ingenue fateor, me nullas proponere posse characteres fixos, in re 
dubia melius credidi species distinguere quam conjungere, Observent et judi- 
cent omnes! 
17. C. flava (L. sp. 1384): spicis fem. 2—3, summis scpissime ad 
basin masculze approximatis, sessilibus, infima plus minusve remota, incluse vel 
