35 
$5) Limosco spice sexu distincte, nutantes; glumce fusce, fructus 
coestos glabros obtegentes; bractec (n. 38 excepta) non vaginantes. 
37. C. rariflora (Smith Engl. Bot. t. 2515.): spicis fem. sub-binis, 
pedunculis elongatis eximie pendulis, plus minusve rarifloris, oblongo-cylindricis, 
infuscatis; bracteis subulatis, basi aurieulato-amplectentibus; fructibus ellipticis, 
utrinque convexis, obsolete nervosis, trigonis, ore minutissimo, truncato obtuse 
* — apiculatis, squamas rotundato-ovatas, obtusiusculas, nervo medio apiculatas, invol- 
ventes subaequalibus; foliis linearibus planis, sursum scabris. 
Syn. C. limosa var. rariflora JZbg. V. A. H. 1803, p. 162. fl. lapp. n. 448. 
su. n, 1078. C. rariflora Zn. cd. I. — 4. Fr. Mant[]lll. p. 141. S. V. 
Sc. p. 235; Hornem. l. p. 946; NyZ. l. c. p. 26. — Kunth (C. limosze 
var.) enum, 2. p. 46l. 
Ex D» VE 70 
Exsicc. H. N. VII. 80. 
* stygia (Fr. Mant. III. p. 141): spicis fem. magis compactis, fructibus an- 
cipiti-marginatis, ore truncato obtusis, squamis evidentius apiculatis, culmo 
sursum acultangulo. 
EX p" c9. V Sn" 234 "Hg. UL £e. 
po "tapans VIT. £771, 
Hab. in paludibus Lapponiz Tornensis, Lulensis, (in alpibus circa lacum 
Viribjaur frequens) et Herjedali:e; etiam in ripis maris glacialis Nordlandice Fin- 
marki:t:que. Forma stygia in paludosis Lapponic Tornensis (ad Karesuando), 
Finmarkic et Rossice arcticc lecta. 
Multi forsitan cum Wahlenbergio et L:estadio credant (me ctiam hujus opi- 
nionis olim fuisse participem fateor), has jam propositas nil nisi formas alpi- 
nas, nigrescentes et contractas esse C. Jimosc; quam rem caute et sedulo per 
loca Lapponiz indagare conatus, nullas tamen inveni formas, quas inter rarz- 
Jloram ct limosam dicerem intermedias, quamquam habitu valde proxime vide- 
antur, Quum preterea C, stygia loca Lapponiw inferalpina ct subsylvatica ea- 
dem, quz etiam sepe C, Zzmosa et irrígua, occupat nec tamen habitum et cha- 
racteres sibi p'culiares amittat, non possum quin eas distinctás habeam, donec 
iteratis studiis melius fiam instructus, Distinguitur C. rarzflora a 4imosa: cul- 
mo obtusapgulo, foliis planiusculis apice tantum scabris (ut ipsa zrrzgua), bra- 
cleis subfoliaceis, subulatis, spicis pauci- ct rarifloris, fructibus obtusioribus, 
squamis demum piccis, fructus involventibus, mucronulatis; ct a C. irrigua: cul- 
mo, fructibus fere obovatis, nervosis, glumisque. 
In Caríce stygia sub rarzflora proponenda, valde fui dubius, et ingenue 
;* fateor notas (e culmo, fructibus spicisqQue desumtas), quibus quodammodo di- 
verse videntur, sat esse evidentes, Quum autem non tantum babitu toto ex- 
terno, sed etiam characteribus primariis, quibus ab aflinibus differunt, valde con- 
-gruant, differentias, quas inter se praebent, ex indole stationis bene essc inler- 
pretandas crederem. | C. sty gia enim, loca inferalpina Norvegiz, subalpina Lap- 
* ponie ct eximie paludosa hossie arcticze inhabitans, staturam sibi priefert alti- 
"orem, culmum sursum scabriusculum, spicas paullo majores nec vero ila a 
. proxima C. Zimosa (vcl, si herbam adspicias, C. Zrrigua) diversas, ut rarilloras 
diceres, fructus denique utrinque cqualiter convexos, C, autem rarzflora, loca sum- 
'ma et irrigata alpium pr:esertim amans, colorem multo fusciorem, culmum ma- 
- gis obtusangulum, herbam minorem, spicasque breviores et magis rariíloras, fru- 
tusque ob eam caussam subtrigono- vel rotundato-convexos ct rostro paullo evi- 
dentiori apiculatos sibi acquirit. —  Easdem partium, przsertim fructificationis, 
modificationes, e locis maxime elevato-alpinis ortas, in plurimis Carzcis specie- 
bus v. c. C. alpina, atrata ct Buxbaumiz cet. facile observare possumus, 
Ill. Fries C. rarifloram ut formam depauperatam et macram C. stygice 
primo (Mant, IL), subjungens cas in summa Vegetab, Scand. ut proprias species 
exhibuit, Si C, stygia lusus clatior. C. rarzflorce non habenda cst, certe forma 
