53 
Radix fibrosa, stolones validos emittens, Culmus pedalis, triqueter, levius- 
culus; folia 1—2 lin, lata, dilute viridia, erecta, carina media obsoleta, plana, 
exsiccatione margine plus minusve revoluta; bractea infima foliorum latitudine, 
auriculis interdum amplectentibus, ceterz angustiores, auriculis semper discretis ; 
spice fem. unciales v. ultra, plus minusve rariflorz, stricte; fructus in formis 
latifoliis latiores, obtusi, magis compressi, in angustifoliis oblongi, ore distinctiori 
acuti; squam:e late ovate acutiusculo v. obovatz apice rotuadatz, nigro-brunnes., 
Forma latifolia, quz» etiam alpes summas inhabitat, C. rigide, C. limule 
et aquatilis epigejos maxime cognata; altera angustifolia C. vulgari et C. 
aqua sphagnoplile non dissimilis. Ab omnibus discrepat foliis, fructibus et 
culmo, 
64. C. rigida (Good. Trans. of Linn. 'soc. lI. p. 193): spicis fem. 2—4, 
sessilibus, ima brevi-pedunculata, strictis, lanceolato-cylindricis v. ovalibus, densi- 
floris, confertis; bractea infima foliacea, spicam masculam szapius zeqvante, ce- 
"teris angustioribus, auriculis discretis; fructibus ovato-oblongis, trigono-convexis, 
enervibus, viridibus, ore subrecurvato acutis, squamas obtusiusculas muticas ob- 
legentes zequantibus; culmo rigido, obtusangulo lavi, foliis excurvatis, carinatis, 
marg. deflexis inferne stipato. 
Syn. C. saxatilis J7bg. (non L., quie — C. pulla Good.) V. A. H. 1803. p. 
166., fl. lapp. n. 456., su. n. 1088. Hn. Sk. Fl. ed. 1—3. C. rigida 
Fr. Mant. llI. p. 147. Hn. cd. 4—5; Fl. N. 449; Hornem. (C. saxat.) 
l. p. 932; Ny. (C. rigida) l. c. p. 24. — Kunth (C, saxat.) enum. 2. 
. 410. 
Fig. h^. 159. Reich. f. 578. T. n. V. f. 46. 
Hab. in regionibus alpestribus per totam Flora nostra ditionem. 
— inferalpina Last. (luxurians), pedalis et ultra; foliis latissimis, inferi- 
oribus subexcurvatis, superioribus erectis; bracteis late foliaceis, planiusculis; 
spicis fem. inferioribus exserte pedunculatis, clavatis, subrarifloris, ad masculam 
approximatis; glumis acutiusculis. — H. N. IX. 82. 
— saxatilis Fr. (normalis), culmo 6—10 uncias elato; foliis excurvis, rigidis, 
carinatis; bracteis angustis, brevibus; spicis fem. oblongis, sessilibus, remotius- 
culis, infima pedunculata; glumis sepius acu(is. — H. N. VIII. 74. 
— glacialis Fr. (pumila); culmo digitali, foliis patentibus, plerisque emar- 
cidis, marg. valde revolutis; bracteis in cuspidem herbaceam mutatis; spicis ovato- 
globosis, approximatis, sessilibus, fructibus (a larvis insectorum) saepissime inflato- 
degeneraiis, glumis obtusis. — H. N. XII. 88. 
Ex hac serie formarum judicari potest, quam sit polymorpha hzc alpibus maxime 
propria species. Jam in iis Caricum specicbus, quarum distributio a regionibus 
meridionalibus ad summum septentrionem valde est extensa (sc. C. ampullacea, 
vesicaria, aquatili &c.), earumque formis primariis proponendis, probare co- 
nali sumus, quanta sit vis climatis varietates e locorum indole diversa pro- 
creandi notabilis, Stationum enim subalpinarum pinguiorum ct herbe magis 
faventium incola, luxuriantes evadunt partes omnes (inferalpina); in locis ari- 
dis, parce graminosis alpium, magis contrahitur planta (saxatzis) donec in 
cacuminibus perflatis ct sterilissimis alpium humilior ct obesior exstat (g/a- 
cialis). 
Per loca regionum alpestrium Scandinavie fere omnia, arida aut aquis stag- 
nantibus repleta, humo fere denudata aut. graminibus densissimis vestita, et in 
societate ceterarum Caricum borealium (presertim C, aquatilis , turfosc et limul) 
lam late et frequentissime occurrens, necesse cst hacspecics mirum in. modum 
