m 
54 
variet et formis numerosis ct intricatis inconstans vidcatur. Qui legem hybriditatis 
jucundam et commodam amant vel in. speciebus novis quam plurimis ex diffe- 
renliis ("characteribus") perexiguis proponendis summam capessunt. lxtitiam, iis 
campus vastissimus hic patet. Credo tamen neminem in hac varietatum, aflinitatum 
et formarum turba infinita ordinem redigere posse, nisi qui, plantas locis suis 
natalibus sedulo perscrutans, et omni sententia prajudicata solutus, naturam 
sequi sibi propositum habet. 
2) Biécolores rr. $quamce simplicinerves, muticce, fructus obte- 
gentes,  Culmi scpius curvuli, vaginis omnibus folüiferis efibrillosis. Folia 
planiuscula. Bractec foliacee , elongate , ime  vaginantes. Spice omnes 
J'eminece, terminali androgyna. | Radix stolonifera. — Arctüicz v. alpina. 
605. C. discolor (Ny. spicil. fl. fenn. III. p. 12): spicis subquinis, ter- 
minali androgyna, ceteris fem., lineari-oblongis, pedunculis exsertis erectis; bra- 
cieis foliaceis, siccitate margine revolutis, culmum subacutangulum «equantibus ; 
fructibus ovato-oblongis, enervibus, compressiusculis, squama acutata sepius 
cuspidata obvolvente brevioribus; foliis planis. 
Syn. /Vyl. l. c. C. epigejos Fr. Bot. Not. 1843 p. 105, 1845 p. 120 (ad spec. 
NybD, S. V. Scand, p. 233 (at non Loest.). 
Fig. Tab. n. II. f. 38. 
Exsicc. H. N. XII 87. 
Hab. "ad litus territorii Kolaénsis bor. orientale juxta Jokonga et prope Kan- 
dalax (Zoolenskaja gubá) lecta." yy. 
Speciminibus tantum exsiccatis a me visis, descriptionem optimam, quam 
construxit cel. speciei Inventor, bic transscribam. Planta in vivo glauca ex- 
siccatione rufescens a semipedale ad pedalem altitudinem varians, stolones squa- 
mis argenteis obsitos in limo profunde emittens repentes. Radix multiculmis, 
fibrosa. Culmus trigonus, angulis plus minus acutis, rarius superne scabriuscu- 
lis, basi vaginis paucis fuscescentibus, emarcidis cinctus, Folia haud rigida, sto- 
lonum involuta, culmea plana, margine sabrevoluta, radicalia angustiora subin- 
voluta v. complicata; bracteantia semper plana, marg. revoluta et scabriuscula, 
spicam summam vix superant. Pedunculi spicis longitudine «quales, exsertz, 
leves. Spica subquinz, lineari-oblongze, mascula unica terminalis sepe floribus 
bus femin. inter-mixta, rarius tota femine, Squamz fusce, ovato-lanceolatz, 
acula, costa lata pallida in cuspidem levem sepe producta, Fructus ovato- 
oblongi, enerves, ore integro, compressiusculi, squama breviores ct angustiores."" 
Obs. 1. "Caricis subspathacec formam optime evolutam refert species 
nostra et eidem forsan subjungenda, nisi obstarent notz graviores ex bractea- 
rum et squamarum indole desumtae, nec prorsus negligendus color in vivo eximie 
glaucus, siccitate mulabilis; nec longe distat C. reducta, qux tamen margine 
fructus subnervosi hispidulo insignis, attentione omni digna videtur, vinculoque 
arctissimo cum C. haZophila aliisque salinis ita cohwret, ut una exlusa omnes 
facile contrahere necessarium videatur. Primus jam hujus plantze vivie obtutus, 
mihi, C. subspathaceam, quam refert fere ut C. stygia C. rarifloram, iunc quo- 
tidie lustranti, singularem prebuit speciem," — VyZ. 1. c. 
Obs. 2. Svadente FTzesio ipso postposuimus antiquius C. epzgejos nomen, 
cum C. aquatilis v. epigejos Lest., e qua sumtum, in formis variis et vulgo in 
C. aquatilis Venuioribus (C. borealis Lang.) qusritur. Ab hac, quam formam 
C. aquatilis alpestrem habeo, genuina C. epzgejos Fr. diversissima est et 
spiculis vere androgynis ad stirpem C. bicoloris ommino referenda, uti Cel. Ny- 
landri nomen et plenior descriptio optime indicant. 
60. C. rufíina (Dreyer Rev. Car. bor. p. 28): spicis subquinis, con- 
fertis oblongis ellipticisve, (terminali androgyna, inferioribus pedunculatis; bra- 
cteis foliaceis, ima culmum multo superante; fructibus ellipticis obovatis breve ro- 
