59 
pressis, immarginatis, obtusis, erosiratis, ore bifido, obsolete nervosis, superne as- 
perulis, squama obtectis; culmo asperulo; radice stolonifera. 
Syn. Bot. Not. 1843. p. 23. S. V. Scand, l.c. (C. canescens subloliacea Lest 7) 
Hn. (sub. C. tenuiflora) Ed. 5.5 /Vy4. l. c. p. 34. 
Fig. Tab. n. IV. f. 35. 
Exsicc. H. N. VII. 54. 
Hab. locis sphagnosis Norvegic ad Djornstad par. Aamodt (5Zytt), Lap- 
ponia Torn. (Lestad.) et Fennic ausiralioris, Gub. Olonetz (AyZ. et 
— Angstr.-) 
Quum in Norvegie quadam convalle tres formas inter C. Joldiaceam, 
tenuifloram €t canescentem medias detegissct ill. £Zytt easque in unam speciem 
conjungendas esse monuisset, has nomine collectivo Carzces Blyttii primo in H. 
N. distribuit ill. Frzes. In diario Bot. Not. 1844 p. 23 has formas dein dis- 
posuit in tres distinctas species, sc. C. tenellam (Schk.) C. ZoZiacee proximam , C. 
vitilem (Fr.) ad C. canescentem, ct C. macilentam (Fr.) propius ad C. tenuzfloram 
accedentem. C. tenellam «et vitilem optimas esse species concedunt omnes, quare 
hoc etiam de C. macilenta — his duabus omnino analoga — judicent necesse est, 
ui habitum ejus externum respiciunt, tantam cum C. tenuzflora et vitili invenient 
similitudinem, uteam aut formam prioris maxime sylvaticam et infralapponicam 
juniorem, aut modificationem posterioris locis maxime nemorosis humidisque 
enatam, forsitan habeant, Distinctos autem prabet characteres, quibus ab utra- 
que facile dignoscitur; a C. tenuiflora spiculis imis remotiusculis, fructibus pa- 
. tentibus ore scabriusculo subbideníatis; a C. vitili spiculis summis coarctatis, fruc- 
tibus ellipticis, utrinque convexis, sLriatis, erostratis, squama obtectis, 
E20. D. tenuiflora (Wbg. fl. lapp. n. 432): spica composita, spiculis 
subternis, paucifloris, quasi in unam ovatam confertis, ebracteatis; fructibus ob- 
longo-ellipticis, depresso-convexis, erostratis ore integerrimo, levibus, squamas 
involventes obtusas subsuperantibus; radice czspitosa, 
Syn. JFbg. V. À. H. 1803 p. 147. fl. lapp. l. c, fl, su. n. 1047. Zn. Fr.; 
IV y4. |. c. p. 35. — Kunth enum. 2. p. 405. 
Fig. Schk. t. Eeee. f. 187. Tab. n, 1V. f. 306. 
Exsicc. H. N. III. 80. 
Hab. locis uliginosis sylvaticis e Lapponia Tornensi in Herjedaliam et Hel- 
singiam australem; Norvegic ad Bjórnstad (Aamodt), et Fennic in Gub. 
Olonetz, e. gr. in viciniis pag. Tiredja. 
Radix stolonibus destituta. Culmus pedalis, arcuatim erectus, tenuis, super- 
ne scaber, inferne foliatus. Folia angustata, culmo breviora, Spica stramineo- 
pallida, subglobosa; spiculze 8—11-flore; fructus subacutanguli, acutiusculi, ero- 
strati; glumze nervo medio viridi, ceterum albo-hyalinze, — Sequentibus duabus 
valde accedens ab iis distinguitur: spiculis densissime, approximatis, fructibus 
enervibus squamas subxquautibus, 
76. C, loliacea (L. sp. 1382): spica composita, spiculis alternis, sub- 
quinis, remotis, paucifloris, globosis, ima rarius subulato-bracteata; fructibus 
subpatentibus, ellipticis, compresso-convexis, obtusissimis, ore integro, utrinque 
valide nervosis, squamas obtusas hyalinas duplo triplove superantibus; culmo 
sursum scabro; radice stolonifera. 
Syn. Linn. su. n. 840. 7Pbg. su, n. 1046. Hn. Fr.; Hornem. p. 929; yi. 
. c. p. 35. — Kunth enum. 2. p. 405. 
Fig. Fl. D. 1403.; Sw. D. f. 6604; Reich, £, 559. Tab. n. IV. f, 3t. 
Exsicc. H..N. Ill. 79. 
Hab. in prais sylvaticis uliginosis e Lapponta summa usque ad Hallandiam ; 
per totam Norvegziam. E Dania exsulat. In Fennia tota, alpinis modo ex- 
ceplis viget. 
