65 
singulis ejusdem plantam mire variare, In C. ScAreberi spicuke quidem basi 
masculce sepissime adsunt; in C. arenaría, apice sepius staminifere, ncc 
raro spiculz laterales tot:e. vel apice femiuec,. | C. Pseudo arenariam Reich. (— 
C. ligericam Gay, cujus specimina authentica vidimus) flores masculos fl. fc- 
mineis iütermixtos habere jam observavit cl. Hartman, qui !amen hanc speciem 
in Flora sua (ed, 5.) profert. Idem de C. brizoide valet. Forma spice compositae 
variabilis, nunc ovato-pyramidalis (ut sepius in C. Schreberi), nuuc obovata 
(ut C. brizoides) vel oblongo-lineari (ut C. arenaría): colorin C. Schreberi ob- 
scure bruunescens, in C. arenaria griseo-fuscus, iu C. brízoide pallide fulvus, 
valde mutatur; spicularum ctiam habitus et directio minime constans, Forma 
denique et margines fructuum sepe diversa; C. Schreberi v. c, qualis iu Ólan- 
dia lecta, in una cademque spicula fructus fovet ovatos v. oblongos, margine 
nunc sensim in alam dilatato, nunc subito oblique producto, quod eliam in 
C. arenaria sepissime observatum 
His omnibus rite perspectis, sequitur, C. Schreberi et arenariam — quam- 
quam distinctas (vide C. aren.) — ita esse aflines, ut. uni stirpi adscribi deberent 
nec ullam veram adesse differentiam inter C. Schreberi ct C. pseudo arenariam 
(v. Z/gericam). 
Utrum C brizoides (L. sp. 1381. tab. n. HE. f£. 25. "spiculissubquiuis approxi- 
malis curvatis, fructibus oblongis" — quam, Dani: incertam (in Holsatia lectam) ci- 
vem, hic non enumeramus —Aa C. Schreberz species distiucta, an. (ut contendit cel. 
Wimmer, Schlesiens Flora p. 400) forma ejus tantum nemoralis, non adhuc diju- 
dicare possumus. Cum C. Zeporina — a qua difficillime distinguitur scc. Lang (Ca- 
ricct, Hercyn. in Flora 1847. N:o 25, 26) — certe nihil commune habere vidctur. 
2. ACROARRHENE: ÜSpicule apice staminiferee. 
aq) BRRFTG6CQUGC?: virescentes; radix cespitosa; spica (simpliciter) 
composita, fructus squarrosz, conici. 
88. C. muricata (L. sp. 1328): spica composita, oblongo-cylindrica, 
spiculis confertis vel infima remota, basi rarius sub-composita, rotundatis, ebra- 
cteatis; fructibus squarroso-divaricatis, evato-conicis;in rostrum scabriusculum bi- 
fidum attenuatis, plano-convexis, basi obsolete striatulis, squamas acuminatas 
fere duplo superantibus; culmo erectio. 
— vulgaris: culmis oblique erectis, acute triquetris, angulo uno obtuso, 
folia sepe superantibus; spica densa subcontigua, spiculis 4—0. 
Syn. Linn. su. n. 839 (cum C, stel/lulata), fietz. n. 1142. JP bg. su. n. 1054. 
Hn. Fr.; Rafn., Schum., Hornem. p. 925; Ny. p. 31; — Kunth enum. 
9X 384. 
Fig. Schk, t. E. f. 22. Ee f£. 91 (?). Fl. D. 1526. Reich. f. 561. Tab. n. f. 
ILIl-f 19. 
Exsicc. H. N. IX..84. 
— virens (Lam.): foliis culmo stricto, triquetro, angulo uno obtusato brevi- 
oribus, spica elongatiori, basi sub-interrupta, spiculis 5—12 pluribusve, bracteis 
subfoliaceis suffultis. 
. Syn. C, nemorosa Lumnitzer, C. loliacea Schreb. C. divulsa Gaud. C. muri- 
cala Hoppe. Tin É 
Fig. Reich. f, 562. Tab. n. III. f. 18. [Forma eximie luxurians.] 
Hab. in pascuis pratisque nemorosis Dani, Suecivx ad Angermanniam, 
Norvegi:x ad Throndhjem, et in Fennia australi locis umbrosis lucorum per 
regiones medias. Forma e;rens cum normali in meridionalibus rarius. 
Radix caspitosa, interdum subrepens. Culmus pedalis, firmus, superne sca- 
ber, basi foliatus. Folia laete viventia, erecta, linearia, plana, marg. ct carina 
scabriuscula, Spica sepius uncialis, cylindrica; spicul:e subsenz, primo virides, 
9 
