67 
Est planta C, vulpina vulgo dicta per Daniam, Succiam (in Gest- 
riciam) Norvegiam meridionalem ct Fenniam australem passim obvia, 
-- pnemorosa (Willd. sp. 4. 232): spicula virescentes, bracteis longis fo- 
liaceis suffultae. 
Hn. (C. nemorosa) cd, L, (C. valpina var.) cd, 2—5; C. nemorosa Hor 
nem. p. 923, — Schk. tab. Dddd, f. 186, Reich. f. 568. ; 
Locis presertim umbrosis et graminosis sylvarum miuus humidis 
rarius occurrit, 
— elongata: spica cylindrica subsimplex, inferne interrupta; spiculze rarae 
pauciores, eximie fuscescentes. -— (C. vulp. B intermedia Retz.?) 
Rarisima, a me in Scania prope Lund semel lecta, In herbariis 
diversis locis australioribus nonnumquam visa. 
Radix caspitosa, valide fibrosa, Culmus triqueter, 2—3-pedalis, robus!us, 
superne scaberrime serrulatus. Folia culmo breviora, plaua, 2—4 lin, lata Spi- 
ca crassa densa, vel interrupta et angustia; fructus ut in C, muricata, scd basi 
' gubcordati, latiores et rostro evidentius scabre-marginato, parum cxcurvati, 
maturitate obsoletius nervosi, demum fusco-brunnei. 
Formz allatze, ex quibus nemorosa sepius ut propria species fuit proposita, 
modifieationibus C. muricate omnino analoge videntur, C. vup. crassior (for- 
ma typica et vulgatior) spiculas in spicam contiguam aggregal!as habet ut C, 
muricata vulgaris. C. vulp. nemorosa spicis viridibus minus confertis, bracteis 
suffultis C. mur. virent congruit, C. demum vulp elongata (que maxime au- 
stralis videtur) spica elongata spiculisque raris decompositis a vulgari forma 
diversissima, inter C. divulsam ct paniculatam media, cas quodammodo con- 
ncctit. 
Hac C. dívulse cum muricata et paniculata summa analogia concessa, non 
tamen negandum est, magnam inter C. vulpinam et disticham cliam esse oflini- 
E diflicile itaque dijadicatu, ulrum pracedentibus an sequentibus propins 
accedat, 
g pamniciulatce: bronnescentes; radix cespitosa v. subrepens; spica 
in ramis paniculatis dissoluta; fructus arrecti, dorso gibbi. 
91. C, paniculata (L. sp. 1383): spica ramis flaccidis nutantibus pa- 
niculaía; fruetibus ovato-conieis in rostrum angustius submarginatum scabriuscu- 
lum bidentatum attenuatis, trigono-convexis, squamas late hyalino-marginatas 
&equantibus; radice czespitosa. 
Syn. [Hetz. n. 1152. 7P/bg. su. n. 1033 (continet ctiam C. paradoxam] Fr. 
(mant. II. p. 56.), Zn. (cd. 4—5); Hafn, Schum., Hornem. p. 924. (?) — 
Kunth enum. 2. p. 389. 
Fis. Fi. D. 1116. Schk. t. D. f. 20, Reich, f. 574. Tab. n. III. f. 21. 
Ezxsicc. H. N,. X. 81. 
— simplicior: spica angusta, spiculis parum decompositis, pedunculis 
arrectis. 
Hab, in Dania (pl. locis), Suecia (in Scania ad Ystad, inter Skabersjó et 
Anderslóf, ad lacum Lefrasjón &c.), in Ostrogothia in paroec. Winnerstad prope 
Moiala, et prope Holmiam. In Norvegia et Fennia non adhuc inventa. 
Radix fibrosa, dense caspitosa. Culmus clatus sepe 3—4-pedalis, facicbus 
planis, scaberrime triqueter; bracteole et squamae hyalino-margigate, fructus 
ovati, gibbi, leves, rostro conico producto terminati, — Frequentius apud nos ex- 
stat forma simplicior, nec umquam tam diffuse paniculata, ut in Germania, 
92. C. teretiuscula (Good. trans. of Linn. soc. 2. p. 163. t. 19. f. 
3): spica ramulis &trielis decomposita, spiculis dense aggregatis; fructibus ova- 
