11 
* paralieloides (Lund Finm. Fl p. 45): fructibus marg. sublwvibus, 
magis erectis, spica tenuiori, radice valde stolonifera. — In alpibus. 
Hab. locis paludosis et uliginosis totius Scandinaviz; etiam in alpibus non rara. 
Radix czspitosa, stolonifera, Culmus spithamzeus, s:cpissime obtuse trigo- 
nus, levis vel (in v. scabr.) scabriusculus, Folia brevissima, canaliculato-invo- 
luta, rigida, Spica fem. 2—4 lin. longa, cylindrica, ovata v. obovata, fusco-brun- 
nea; fructus crassiusculi, rostro basi marginalo hLispidulo apiculati squam;e 
marg. dilutiores, sublacere, obtusiuscula, Spica masc, 3—5 lin. longa, vix unam 
lata, pallida, 
C. Davalliana ab omni C, dioica nostra, ctiam forma cjus scabrella, fru- 
clibus fere in modum C, pulicaris attenuatis subrecurvatis culmoqu? densissime 
cwspitoso differt, — E, Tullgarn Sudermanniz modificationem vidimus fructibus 
eximie patentibus insignem, sed culmo foliisque levissimis a. C. Davalliana 
aperte diversam. 
C. paralleloides, quam sepe pro C. parallela sum!am vidimus, ab ea fru- 
clibus scabriusculo-rostratis distincla. Si non forma C. gynocratis, huic speciei 
"tamen valde affinis, cam ct C. dioicam evidenter conjungens., 
100. C. parallela (Sommerf. Suppl. fl. lapp. p. 39): spica mascula 
elongata, lineari, feminea sub-cylindriea; fructibus erecto-patentibus, ovato-lanceo- 
latis, in rostrum leve apice hyalinum truncatum productis, irigono-convexis, 
utrinque (enuiter nervosis, squamas acutiusculas superantibus. 
Syn. Lestad. (C. dioica var.) Vct. Ak. H. 1822, p. 338. JZ/bg. su. n. 1025. 
C. parallela Smflt. Hn. cà, 29—5. Fr; Ny. l|. c. p, 38. — Kunth (sub. 
C. dioica) enum. 2. p. 368. 
EE Fab) n HI: f. 9, 
Exsicc. H. N. VII. 86. 
Hab. in alpibus aridis locisque humidis subalpinis Lapponi Tornensis, Lu- 
lensis, Umensis (ad Umenás et Nydal), Finmarkize et in alpe Dovre Norvegiz. 
À priori, quacum sepius commutata, facile dignoscilur: radice stolones magis 
clongatos apice adscendentes agente, culmo semper scabriusculo, foliis paullo 
longioribus, spica fem. sub-rariflora ct angustiori, fructibus vix divaricatis om- 
nino ovato-lauccolatis ct glaberrimis, ros!ro basi tereti levissimo elongato ter- 
minatis, obsole!e nervosis, glumis aculioribus marg. fulvescentibus integris, 
colore denique fusciore. — Et habitu ct characteribus optima itaque videtur 
species, nec forma prioris alpestris: 1n socictate enim. C. dioicee pluries observata, 
Utrum forma C. dioice paralleloides ad hanc referenda sit speciem (et tune 
C. parall. dioeceformis appellanda), necne, incertus sum, 
101. C. gynocrates (Wormsk. in herb. Hornem. — Drey. Rev. Caric. 
bor. p. 16): spicis oblongis polygamis, fructibus squarroso-divaricatis, rostro te- 
retiusculo, basi hispidulo, subexcurvato apiculatis, biconvexis, nervosis, squamas 
ovatas acutiusculas subaequantibus. 
Syn. Fr. Mant. IHIL p. 134. Summa Veg. Sc. p. 222. Hz. ed. 4— 5. 
Fig. Kunze hieder. t. 31. f. 1. Fl, D. 1529. (Cobresia scirp.) Tab. n. III. f. 8. 
Exsicc. H. N. XII 90. 
Hab. locis subpaludosis Lapponic borealis (Lest), Nordlandism in Salt- 
dalen (Smflt) ct Fenniz sept. (NyZ.) 
À prioribus difficillime distinguitur; div. etiam Dreyer ipse fatetur, ratio- 
nes allatas sexuales (spicas nempe nunc mere femincas vel masculas, nunc an- 
drogynas, sc. apice vel medio masculas) minoris esse momenti — quod ctiam in 
C. dioica v. isogyna vidimus —, scabritiem. eandem ac in C dioica inu hac 
cliam adesse, formam denique glumarum apud spicas masc. et fem. variare, Nec 
ullam differentiam in culmo scabro trigono, foliis scetaceis apice canaliculatis, 
frucluum directione (in C. dioica fructus subarrecti dicuntur), vel nervis vali- 
