13 
caspitosa (quae cum cadem /Vard: strictee juste. comparata fait), tum characteribus 
distinctis. — Radix valde fibrosa. Culmi unciales vel digitales, excurvati, fo. 
liis fasciculatis, vaginis aphyllis latis striatis scariosis exceptis, filiformibus, apice 
scabris breviores. Sp'ca ovalis v. obovata, maxima parte feminea; fructus spinulis 
marg. ciliati, obsolete nervosi, grisci; flores masc. 3—4, sepe inconspicui, 
y) mre:pestmresS- spica solitaria, terminalis, basi feminea; fructus 
zristigmatici, arrectij squamce persistentes; folia plana. 
105. C. obtusata (Lilj Vet. Ak. Handl. 1793. p. 69. & 4): spica 
ovato-oblonga; fructibus 2—6 patentibus, elliptice-oblonzis, rostro ore hyaiino 
oblique fisso terminatis, convexo-trigonis, glaberrimis, nervosis, squamas invol- 
ventes superantibus: rhizomate latissime repente. 
Syn. Lilj. íl ed. 1. p. 37. 4ietz. n. 1133. JPbg.'su. n. 1027. Hn. Fr. — 
Kunth cuum. 2. p. 425. 
Eno n d 61.4. Sy. Bot. 533., Tab. n. IIL. f. &. 
Bxasrcc. H. N. IV. 93. 
ilab. in collibus maxime apricis Oelandice medic elevatioris sat copiose. 
Ex articulis rhizomatis late ct horizon!aliter repentis plures emergunt cu. 
mi sepe digitales, inferne vaginis sanguineo-fuscis, ad medium foliis planis apice 
triquetris  scabriusculis Lete viren!ibus vestiti. Spica parva, apice mascula; 
fructus subrotundo-turgidi, elcvato-nervosi, saturate fusco-nitentes, squamas in- 
volventes rostri apice diaphano superantes, 
Pars spice maseuia mire variat, nunc sc. minima fere nulla, nunc valde 
elongata fructibus tantum 1—2 basi derelictis; Eodem etiam modo pars feminea, 
que interdum lam rariflora exstat, ut C. pulicarz qnodammodo similis, sepius 
autem fructibus arcte confertis habitu. C. capztatam non male revocans. 
C spicata Schk. (Riedgr. p 11. t. D. n. 15), quam nostre plantae om- 
nino congruere ferunt plurimi (ill, Kunth cam tamen specie distinguit) sec, cel, 
Garke (Flora von Malle, 1818) ut synonymon C. obtusate proponitur. Ex 
speciminibus, que e Germania obtenuimus, nonnihil tamen e nostra planta differre 
videtur. Nec indoles stationis cadem. Prope Halas locis graminoso-u'iginosis a 
Schkuhrio inventa, quamquam cl. Garke locis arenosis eam ibidem crescerc 
dicit! — Planta germanica ulterius observanda! 
106. C. rupestris (MI. flor. pedem. 2. p 264. (. 2. f. 92): spica 
cylindrica; fructibus 2—5 erectis, obovatis, rostro apice hyalino truacato apicu- 
latis, trigonis, tenuiter nervosis, gluma involvente obtusa brevioribus; radice 
esspitosa, breviter stolonifera. 5 
Syn. C. petrea (Schk.) JZbg. V. A. H. 1803. p. 139. Li/j. ed. 3. C. rupeste 
ris /bg. fl. lapp. n. 422, fl. su. n. 1028, Zn., Fr.; Hornem. p. 920; 
JVyl. V. c. p. 37. — Kunth conum. 2. p. 426. 
Fig. Schk. t. Nnav. f. 200. Fl. D. 140. Reich. 531. Tab. n. 1lI, f. 3. 
Exeicc. H. N. III. 84. 
Hab. locis apricis alpium Sueciz e Lapponia summa in Herjedaliam, Nor- 
vegica tolius, Fenniz in summis alpibus et ad rupes maris glacialis. 
Radice stolones breves agen!e, nec in modum rhizomatis repente, culmo ri- 
gido, foliis sepe lineam latis, excurvatis, infimis emarcidis persistentibus duris, 
spica demum magis lineari, fusco-piccea squamisque oblusissimis fructus subtri- 
quetros involvent bus, a proximis valde diversa. 
1e 
