bi 
7) htoreum:' culmo foliisque rigidis elaucescentibus. Sub tribus modi- 
ficationibus insignioribus occurrit: j 
mucronatum: spica exacte disticho-complanata, spiculis coesio-irro- 
ratis. subdistantibus, glumis obtusiusculis, paleis mucronatis; foliis planis. 
In ripa lacuum, sape etiam in litore marino sed tunc semper locis gra- 
minosis. 
intermedium (Fr. nov. ed. 4. p. 85, ed. 2. p. 48): glumis obtusis re- - 
Lusisve muticis, foliis planis flaccidis.- In Scanice litore arenoso v. c. ad 
Falsterbo, inter frutices Rosc rubiginose. — Herba ommino Tr. repentis, 
spica vero potias T. laxi v. juncei, rachis etiam levis. Zr. 
litorale (Fr. nov. ed. 2. p. 48, H.N. VL 96): spica angusta scvpe sub- 
fragili, spiculis remotiusculis primo fere cylindricis, glumis acuminatis, 
paleis nonnumquam subaristaüs, foliis angustioribus rigidis. — Agr. litore- 
um Dr. n. 133. T. litoreum (Schum.) ornem. 444; Ze«ch. f. 263. 
in litore maris arenoso, spe cum 7: junceo, cui habitu omnino simile, 
praesertim. forma adhuc magis maritima, foliis pungentibus insignis. Dif- 
fert autem glumis paleisque- plerumque acutatis, foliis planioribus. 
Obs. Z'riticum arundinaceum Pouls. (Fr. S. V. Sc. p. 7&) "spica disticha rigida, 
spiculis confertis, elumis lanceolatis 9nerviis aristatis, flosculis lanceolatis arista- 
-tis spiculam dimidiam superantibus, rachi glabra margine serrulato; foliis lance- 
olato-linearibus glaberrimis; radice repente", in arena sterili litorali 'ad Fredriks- 
orb peninsure Danicz detexit D. Poulsen, ab ill. Friesio ut T. repentis for- 
ma megastachya (S. V.Sc. p. 250) proponitur, cui sententi:& annuit Dr. Lange 
(D. fl. p. 47). — Arundinaceum est et rigidum at non glaucum, foliis latis fere 
Phragmilis, siccis scabriusculis; spicula: circiter 20 valde confertz..— Gramine 
mihi ignoto verba Friesii transscripsi. 
. T. vioLACEUM (Hornem. Fl. D. t. 20141): spica densa stricta rigida, ra- 
chi scaberrima; spiculis 3--5floris, elumis 5nerviis mucronatis, paleis exterio- 
ribus arista subduplo breviori terminatis; foliis scabriusculis planis; radice fibrosa. 
Syn. T. canini var. Sjóstr. V. A. H. 1834; T. violaceum (Hornem. 3. 2. p- 
3) Fr. Mant. 1l. p. 12. 
ig. Fl. D. t. c. — Tab. n. I. f. 6. 
Ex su HuN-SV-..99. 
Hab. in alpibus Norveg:e (in Finmarkia, Dovre prope Kongsvold et Jer- 
kind, in dioec. Bergensi ad Vindbzellen) eb Suecice Gn jugo alpium inter Herjeda- 
liam et Jemtiam). — Arctica planta, in Groenlandia haud infrequens. 
FHadix dense fibrosa, stolonibus repentibus omnino destituta, culmos 1 — 2- 
pedales e basi geniculata strictos, glabros, et fasciculos foliorum sterilium brevi- 
um densos emittens. Zo//a e basi latiore sensim acuminata, erecta, 2—27J un- 
cias longa, striato-nervosa, supra pilis raris obsita, utrinque scabra; vagina 
glabrz; ligula brevissima. Spzca 1— 9 pollicaris, densa, stricte rigida; rachis 
margine spinulosa scaberrima.  Spzcuke lanceolatz, inferiores subdistantes, 
summ: arctius confertz subquadriflore sepissime violaceo tincte; glume ob- 
ovato-ovales, breviter acuminatz v. subaristatz, ncrvis 5 elevatis scabris nota- 
te, spicula duplo breviores; paZec exteriores oblongo-lanceolatze, e medio 
latiore attenuatz, arista subrecta scaberrima paleam vix e&quante terminate, a- 
picem versus nervis 5 elevatis scabris striatze; paleze interiores acutz, margine pec- 
tinato-ciliatz. 
Est inter 7* caninum et repens omnino mcdium, illi notis plerisque huic 
habitu proximum. A priore differt foliis rigidis, spica stricte erecta, aristis 
rectiusculis brevioribus, colore; a posteriore radice fibrosa, folis subtus 
scabris etc. Ab utroque: statura humiliore, spica densa crassa violacea, glumis 
paleisque. multo latioribus. — Nonne attamen modificatio alpina? 
