y/ 
3nervis; paleis exterioribus slumas cequantibus, acutissimis, 5nerviis, puberulis; 
folis rigidis, scabris, glaucis, convolutis, vaginis glabris; radice repente. 
Syn. Linn. su. n. 111; (d su. n. 1553; Hn.; Fr.; — Hornem. 136; Lan- 
ge n. 93. — Gunn. Fl. N. n. 199. — Kam. Fl. fenn. p. 2. — Kunth E- 
num. I. p. 450. 
Erg(-EI D. 847: Sw. Bot. 600. Reich. f. 247—8. — Tab. n. I. f. 7. 
Exsicc. 
Hab. in-arena litorali maris quum occidentalis in. Danza et usque ad Fin- 
markiam JVorvegic, tum baltici ad sinum bottnicum Suecie (prope urbem U- 
mea) et Fennie frequenter. In ripis aquarum dulcium rarius occurrit, v. c. ad 
Tissó Danie, lacum Wettern prope Jónkóping, Medhamra et Carlsborzg, et ad 
fluv. Windeln prope Sorsele Lapponie Umensis. !Per omnes regiones finitimas 
frequens. Anglia.] 
Planta omnibus partibus glauca. Zadex repens, fibris validis obsita, laie 
stolonifera. Cu/mz caspitosi, glabri, rigidi, 3—5pedales, inferne digitum crassi. 
Folía stricta, acuminato-pungentia, 3—4lin. lata, demum  convoluta, supra 
scabra incano-glauca, subtus glabra et viridia; vagin dilatatz, striato-sulcat:e; 
ligula brevissima, ciliata, fusca. S$pzca 6—10 uncias elongata, densiflora, glau- 
co-flavescens; rachis scabra, hirsuta, flexuosa. .$pzcu/ce unciam longe, com- 
presse, erecto-adpresss, superiores et inferiores geminz, intermedie terne, 
plerumque triflore. G/um«e singuli flosculi binz, zquales, lanceolatze, apicem 
versus subcarinatz et in carina ciliata.  Z7oscu/us imus subsessilis, secundus 
et tertius (sepe imperfeclus) breviter pedicellati. Palea exterior convexa, pu- 
berula; interior apice subbifida, ad angulos flexurze subciliata. ; 
Variat megastachya et microstachya: ila in regionibus australioribus, 
ubi in arena mobili copiosiori vulgo luxuriat; hzc, spica tenuiori spiculisque 
magis adpressis insignis, in Suecia presertim media littorali frequentior. Qua- 
lis apud nos crescit, glumis plerumque glabriusculis et nitentibus a formis ad- 
huc meridionalibus recedit. Quo majores exstant spicule, eo glumis similiores 
cliam evadunt palee glabrescentes et apice nervose. — Habitus praeterea Cala- 
magrostidi arenarie non dissimilis, planta autem magis glaucescit. 
* E. geniculatus (Curt. Fl. Lond): spiculis multo majoribus, inferioribus 
longius remotis. — Cfr. Zr. Fl. Hall. p. 34. 
Lmn. Amoen. Ácad. VIL Tab. Il. f. 5. E. B. 1586. JZbsg.lc.*. Fr. 
Mant. III. p. 16. — H. N. VII. 98. 
Inter vulgarem sporadicus in Hallandia (Fr.). Upsaliie ad arcem regiam 
satus. j 
Verus E. geniculatus Curt., qualis in Anglia primum detectus fuit, diversus 
est spica ("ob ustilaginem corrumpentem: Wbg.") retrorsum deílexa, rachi a- 
lata, glumis glabris spiculas superantibus. Ipse Zaózngton nullum tale vidit spe- 
cimen, quamobrem in Britannia admodum rarus videtur. Sec. Smith (E. D. l. c.) 
altior est et gracilior, foliis angustioribus, spiculis distantibus, inferioribus etiam 
remotissimis, scepe etiam quadriíloris. 
2. E. EUROP/;EUS (L. mant. L p. 35): spica erecta; spiculis compressis, 
lanceolatis,* 1-bifloris, ternis; glumis lineari-subulatis, sub-3nerviis, in aristam sca- 
bram attenuatis; paleis exterioribus arista duplo longiori recta terminatis, scabri- 
usculis; foliis planis, viridibus, vaginis pilosis; radice fibrosa. 
Syn. Zosén Nov. Act. Ups. VIII. p. 212, 253; Zn. ed. 1 (Hordeum All.), 
ed 2—35 (Elymus) JZbg su. n. 154; Fr. Nov. ed 2 p. 17. — Hornem. p 
137; Hordeum silvaticum (lIuds) Lange n. 92. — Kunth enum. L. p. 452. 
Bug. FL D. 1031. Reich. D. fl. f. 246. — Tab. n. I. f. 8. 
Bix:su ec.o ENS IV mn.193. 
Hab. in lucis et fruticetis umbrosis Dance, ut in regionibus orientalibus 
