20 
plus minus rara et brevi, ramis strictiusculis subsecundis, spiculis apice cuspi- 
datis, culmo paucifoliato. . 
Obs. Species huc perlinentes difficillime determinantur, nunc extra 
modum multiplicatae (Mertens et Koch in Flora Germanica 44 recensent, ez 
chenbach in Flora sua excursoria germ. totidem, 77osr in Flora austriaca 47!) 
nunc ad unam tantum redacta (cfr. Hooker Fl. scotica et Ífl. brit. ed. 6). 
Qui tamen plantas vivas earumque vim vegetandi e rationibus ut dicun- 
tur biologicis nec in herbario exsiccatas cognoscere studet, non potest quin 
F. ovinam (cwspitibus densis, folis setaceis, panicula angustata, spiculis 
parvis acutissimis) a 7. rubra (cwspitibus laxis, foliis applanatis, panicula 
effusa, spiculis majoribus obtusiusculis) distinguat. His duabus distinctis ter- 
tia etiam — monente Zrzesio — distinguatur necesse est F. durruscula, ob 
characteres F. ovince subsumta (cfr. Koch Synops. Fl. germ.), tota: autem natu- 
ra £F. rubrce: maxime affinis; sin autem forma tantum F. ovinze creditur, omnis 
tollitur differentia hujus speciei et F. rubrz.  Rarius quidem et quasi sporadice 
occurrit F. duriuscula, semper autem dignoscitur culmis strictis dense caspi- 
tosis vaginisque emarcidis aphyllis comoso-stipatis, foliis summis incurvis et se- 
taceis, flosculis maturitate disticho-remotis. — E formis, quibus nimirum ludunt 
tres ita distinctae species, primarivte quzedam ex indole stationum serie analoga 
disponendz sunt, ut diluceat ratio qua locis diversis e forma normali certis mo- 
dis variet species singula. Z7. rubra loca dura graminosa, F. durzuscula colles 
apricos, 7. ovina sylvas subumbrosas typice inhabitant; omnes autem regiones 
nemorosas, arenosas v. maritimas occupautes simili ratione mutantur, luxuriantes, 
strictiores et rigidiores vel glaucc fiunt. — 7. dumetorum et F. sg/auca, apud 
auctores vario modo interpretat:?e denominationes formisque glaucescentibus et 
maritimis harum specierum facile omnibus impositze, ab ill. Zrzeszo singulatim 
tractatee "non quasi distinctas species urgeret, sed ut nomina vaga fingantur, ut 
fatalis utriusque confusio cum FF. duriuscula tollatur" Cfr. S. Veg. Scand. l. 
p. 247. 
5. F. nUBRA (L. sp. 109.): panicula sub anthesi patente, stricta vel apice 
subnutante; spiculis A&-10floris, ovato-lanceolatis, flosculis maturis divaricatis; 
palea inferiore apice aristata vel mutica; foliis inferioribus complicatis, culmeis 
planis, vaginis inferioribus pilosiusculis; radice stolonifera, culmos laxe caespito- 
sos emittente, 1 
Syn. L. su. n. 92; JPbs. su. n. 123; Hn; Fr. — Hornem. p. 118; Lange n. 160. 
— Gunn. Fl. N. n. 581. — Kam fl. fenn. p. 2. — Kunth enum. lI. p. 401. 
Fig. Reich. D. fl. f. 381. — Tab. n. III. f. 25. 
Exsicc. H. N. XII. 92 (varietas). 
Hab. per totam Scandinaviam usque in alpes summas. — In omni Europa 
vulearis. 
Hujus speciei maxime polymorph:z sequentes preprimis distinguimus mo- 
dificationes primarias: 
A. F.rubra genuina: radice stolones submersos emittente, foliis plani- 
usculis, panicula scepissime effusa. — Regiones interiores inhabitat, 
4) pascua: stolonibus subterraneis plus minus late repentibus ccespites 
laxos formantibus; culmo pedali stricto; foliis radicalibus paucis, culmeis longis 
excurvàalis, panicula demum contracta subdensa, interdum subsecunda apice nu- 
tante; spiculis late ovatis v. linearibus, plus minus cuspidatis v. muticis, glaber- 
rimis vel hirsutis, pallide flavis, viridibus vel violaceo-rubentibus. 
Hec forma, vulgaris et typica, eximie varians, semper autem stolonibus 
et panicula dignota est. Quo magis alpes versus progreditur, eo majores ex- 
stant spicule, vellere denso sepe obtectz; in declivis alpium lateribus humi- 
lior evadit, panicula rara violacea habitum F. ovince non male referens. — 
In pratis graminosis folia latiora, panicula obscure viridis, spicule' magis ova- 
