921 
tz. [n pratis paludosis (vid. H. N. XII, 92) folia etiam radicalia inveniun- 
tur planiuscula, pánicula rarescit, spicule magis lineares fiunt. 
B)nemoralis: stolonibus erectis, czespites densos formantibus; culmo 
2—3pedali e basi adscendente erecto; foliis radicalibus numerosis setaceis e- 
longatis strictis, culmeis 417 lin. latis, planis, patentibus; panicula post anthesin 
ovata, ramis imis distantibus elongatis divaricatis ramosis, spiculis s:epius viri- 
dibus et muticis, seepe autem ut in precedente variantibus. 
Hab. in sylvis nemoribusque umbrosis et graminosis. 
Qualis apud nos occurrit a 7. heterophy/la Hcnke admodum diversa vi- 
detur; hiec enim foliis culmeis latioribus non raro supra puberulis, culmo e- 
latiori et robustiori, panicula magna et densa, ramis inferioribus patulis multo 
magis divisis, spiculis denique non raro fere ut in F. pratensi elongatis et an- 
gustioribus differt, 
7) arenaria: stolonibus validis late repentibus culmos subdiscretos 4—2- 
pedales robustos inferne geniculatos emittentibus; folis plus minus elongatis 
glaucescentibus; panicula densa «equali, stricta, ovato-oblonga; spiculis omnium 
maximis, dense hirsutis, muticis v. aristatis. 
F. arenaria Osb. in Retz. suppl. Fl. Scand. L 4; Hornem. p. 118. F. du- 
metorum Ziafn. l . p. 549.  F. cinerea DC. fl. Fr. 3. 51. F. hirsuta. Fl. D. 
1627. P 
Hab. in arena litorum maris frequentissime. 
Forma ob spiculas magnas villosas, folia glauca, culmos subsolitarios ma- 
xime memorabilis, sed ad typicam locis minus arenosis aperte transit. 
B) F. rubra dumetorum (Linn. sp. I. p. 409, sec. Fr. Mant. III. p. 7): ra- 
dice stolones laterales emersos erectos in c&spitem densum stipatos emittere, 
foliis filiformibus, caulinis plano-canaliculatis, panicula angustata sepe spicifor- 
mi.— Herb. Norm. V. n. 97. — In maritimis precipue ad mare occidentale Sca- 
nie, Hallandie et Bahusie. Fr. l. c. 
24)scopulorum: stolonibus strictis culmos steriles proferentibus; culmo 
pedali, pallido; foliis radicalibus canaliculatis glaucescentibus, erectis, culmeis 
brevibus planis, vaginis subdilatatis, panicula rara, angusta, demum pallide stra- 
minea; spiculis lanceolatis nitentibus, ccsiis, aristatis. — T. n. III. 25 a*; F. 
glauca Fl. D. 4628. — In fissuris rupium maritimarum. 
B) nemorum: late viridis, culmo 2—3-pedali, foliis etiam stolonum lon- 
gissimis, strictis, subconvolutis, panicula cernua unilaterali, spiculis seepius gla- 
bris. — Locis graminosis et umbrosis mari finitimis. 
y) casia: culmo foliisque radicalibus et stolonum brevibus arcuatis rigidis, 
intense ccesiis; paniculte ramis brevissimis strictis; spiculis hirsutulis caesio-irro- 
ratis. — T. n. II. 25 a?. Herb. Norm. V. 98. — In petris aqua salsa maris hu- 
mectatis. 
Obs. |. Festuca rubra innovatione laterali per stolones, ut optime ob- 
servavit Fries, ab affinibus F. duriuscula et F. ovina cerlissime distinguitur. 
Formas numerosas, quibus eximie variat, ad duas non tantum habitatione sed 
etiam indole stolonum admodum diversas retulimus stirpes; in 7. rubra genur- 
na eí campestri (sepius admodum rubente) radix ob stolones subterraneos e- 
longatos et csespites laxos formantes vulgo repens dicitur; in F. rubra dume- 
torum Stolones emersi verticales in ccspitem densum stipati, hinc radix dicitur 
fibrosa et stolones culmi steriles describuntur. — Modificationibus prorsus ana- 
logis, ex indole stationum — ut jam supra generatim indicatum fuit — penden- 
tibus, affinitatem intimam demonstrat utraque F. ovina et F. duriuscula, quod e- 
tiam in Agrostis, Glyceri& ceterorumque graminum formis maritimis evidentius 
cernitur. 
Obs.2. De F. rubra dumetorum, quod apud auctores diversos incertum 
