59 
bus facillime dignota. Forma tamen, que ramis in paniculam densiorem con- 
tractis a typica recedit, Poce trivial quadammodo affinis videtur. 
Variat (sec. amiciss. J. Àngstrüm, cfr. Bot. Not. 1819 p. 81) 
a) nutans: panicula ramis subpendulis maxime effusa. — Australis, 
nemoralis, uliginosa. 
B) divaricata: panicula ramis horizontaliter divaricatis diffusa. — 
Sylvatica, umbrosa. 
)) congesta, panicula ramis plus minus erectis angustiori. — Al- 
pina. 
Germania duas alet species inter se ct nostr; maxime affines, sc. Poam'su- 
deticam. Hxnke (P. sylvatica Vill, P. trinervata DC, P. quadripedalis Ehrh.!) 
et P. hybridam Gaud , quarum differentias Gaudin et Koch sequentes propo- 
suerunt: 
P. sudetica, panicula (subviolacea)[ P. hybrida, panicula diffusa (vi- 
palente, flosculis glabris, foliis omni-|rescente), flosculis pilis parce adspersis, 
bus apice cucullato-constrictis, fascicu-|foliis omnibus sensim attenuatis acu- 
lo foliorum steril. sub anthesi vegetis.|tissimis, fasciculo fol. steril. sub anthe- 
si plerumque emarcidis. 
À quibus duabus nostra (P. * remota) differt: 
. à. P. sudetica foliis superioribus elongato-acuminatlis stricte crectis, pani- 
cula eximie diffusa sepissime secunda, ramis apice florigeris longissime nudis, 
spiculis brevius pedicellatis minoribus et multo angustioribus, glumis paleisque 
subulato-acutatis, herba denique tota pallide virente; 
a P. hybrida folis inferioribus apice cucullato-constrictis, panicula uni- 
laterali ramis demum reflexis ramulisque adpressis, spiculis acutissimis angu- 
stis lete viridibus et nitentibus, vaginis folior. stcr. mox emarcidis. Planta e 
Silesia, quam scandinavice identicam proposuit Koch, a nostra eodem modo 
quo helvetica differt. 
Ob habitum herbae, panicule et spicularum speciebus his tribus propositis 
communem eL a ceteris Pois (precipue autem ob folia fasciculor. sterilium 
subensiformia!) maxime diversum cas quidem ad unam candemque pertinerc 
stirpem facile crederes, locis tantummodo variis et regionibus diversis ita mu- 
tatas, ut alpibus elevatioribus Europz centralis et meridionalis propria esset 
P. sudetica ibique contracta grandiflora et coloratior evaderet panicula, 
convalles autem letiores magisque humidas inferalpinas graminosas calcareas 
earundem regionum 7. Ayórida incoleret, unde vegetior, laxior et viridi- 
or enata, et septentrioni nostre P. remota magis priva sub quo coelo alieno a 
formis typicis australioribus evidentius recederet. Rem ita se habere nec ne- 
gare nec affirmare possumus, specie a nobis adhuc non satis explorata. Memo- 
rabile sane est nostram plantam tribus ludere variationibus (vide supra), qua- 
rum ultima P. sudetice vere, qualem in Sudetis legimus, omnino analoga est, 
media P. Aybride non dissimilis, et prima est forma apud nos vulgatior et, ut 
videtur, septentrioni peculiaris. 
5. P. rnRIVIALIS (L. sp. 99.): panicula patente, ramis quinis scabris; spicu- 
lis ovatis florentibus apice latioribus, 3-5-floris, flosculis s&pius lana coheren- 
tibus; palea inferiore elevato-nervosa glabra; foliis linearibus acutiusculis, ligu- 
la oblonga acuta, vaginis subcompressis culmoque deorsum scabris; radice fi- 
brosa. 
Syn. Linn. su. n. 80; //bg. su. n. 110; Hn.; Fr. — Gunn. Fl. n. 476. — 
Hornein. p. 100; Lange n. 153. — Kam Fl. Fenn. p. 2. — Kunth enum. 
l. p. 352. P. scabra ZArh. calam. 72. 
Fig. Sw. B. 88. 2. Fl. D. 1685. Reich. D. tl. f. 418—420. Tab. n. IV 
f. 44. 
