Ad 
subpendulis maxime effusa, spiculis ovatis subturgidis fere enervibus parvis. — À 
P. nemorali (cujus varietas a. Wimmer fl. v. Schles. p. 427 habetur preser- 
tim foliis flaccidis, ligula valde elongata, panicula cquali densiori, spiculis el- 
liplicis convexis et minoribus, glumis obtusiusculis palea exteriore carina et 
secus marginem utrumque stria albo-villosa cvidentus notata, qu: tamen stria 
marginalis ut etiam in P. nemorali interdum abest. 
Magnitudo culmi et panicule eximie variat; locis maxime uliginosis 
forma macra vix pedalis culmo rigido, panicula stricta angusta, spiculis pure 
viridibus enàscitur, qui formis analogis P. trivialis non parum similis vide- 
tur. 
Nomen ex eo derivatum, quia ex culmi geniculis inferioribus continuo e- 
mittuntur, praecipue solo humido ubi letissime viget, rami florentes, quapro- 
pter autumnum versus diutius quam affines species florere solet. 
Sec. ill. Reichenbach P, serotzna Ehrh. forma est P. angustifoliw pa- 
nicula majori spiculisque sat magnis, P. fertilis Host. forma panicula apice 
laxa spiculis minimis, et P. effusa Kit. forma inter bas duas media. 
Poa angustifolia L. su. n. 81, quam P. serotinam significare credidere 
multi (Wbg., Reichb., cet.), formam foliis involutis angustis insignem oce pra- 
tensis locis nunc humidis nunc aridis enatam sine dubio respicit. Quod mo- 
nent quum verba ("spiculis quadrifloris pubescentibus, culmo erecto, foliis su- 
bulatis) et Synonyma (Fl. lapp. 52, sed minime "ubique prostat per Lapponi- 
am Poe m. 51 (P. pratensi) intermixta", et Scheuchz, Agr. p. 178 t. III. 17 
B.) tum specimina in herbario Linnzeano adhuc asservata, quae (cfr. C. Hart- 
man jun. Acta Holm 1849 p. 178, 179) ad veram P. pratensem pertinent, 
P. palustris L. sp. p. 98 sec. observ. Smithii est Leersia oryzoides. P. pa- 
lustris Ehrh. Beitr. V. p. 9 sine dubio forma est P. pratensis, circa Upsaliam 
inventa. 
Obs. Poa adspersa Drej. (Flora hafn. excurs. n. 402) "culmo levi superne 
nudo, vaginis lzevibus internodio brevioribus suprema folio suo multo breviore, 
ligula elongata obtusa", quam a P. serotina differe dicit statura graciliore, ra- 
mis panicule minus ramgsis post anthesin horizontaliter patentibus, paleis a- 
cutioribus, nil est, sec. cl. D. Lange, nisi modificatio P. serolin:, nervis pa- 
learum siccatarum magis prominulis, panicula laxa pauvciflora. 
7. P. NEMORALIS L. (sp. 102): panicula subsecunda patente, apice sepius 
nutante, ramis infer. sepius quinis scabris; spiculis ovato-lanceolatis 4-5-flo- 
ris, flosculis liberis, glumis acutissimis, palea inferiore obsolete nervosa dorso 
lineaque marg. pubescente; folis patentibus acutis ligula obsoleta; vaginis inter- 
nodio longioribus culmoque glabris; nodis culm. nudis; radice fibrosa. 
Syn. Linn. su. n. 85; JFbg. su. n. 116; Hn; Fr. — Gunn. Fl. Norv. n. 
1027. — Hornem. p. 109; Lange n. 151. —  Ka£m. Fl. fenn. p. 2. — 
Kunth enum. l. p. 353. 
Fig. Fl. D. 749, 750 (P. palustris) 964 (glauca); Reich. D. fl. f£: 403—409 
iab m. EV. f. £46: 
Exsnecc. 
Hab. in lucis, nemoribus, sylvisque, totius Scandinavie usque in regionem. 
subalpinam frequentissime. — Ubique in Europa vulgaris. 
'Gramen lete virens, interdum subglaucescens. Ztadiz fibris tenuibus ca- 
pillaceis, interdum stolones breves emittens, multiculmis. Cum? cespitost, 
squamis plus minus foliiferis basi comati, e parte ima decumbente sepe radi- 
cante adscendentes, erecti, teretes, v. subcompressi glabri rarius superne sca- 
briusculi, sepissime 2-3-pedales, apice arcuati, nodis obscure violaceis angu- 
stis; Fo/ia linearia acutata, sepe 3-4uncias longa, 1-1j lin. lata, rectan- 
gulariter patentia et flaccida, supra et margine scabra; vaginc glabre striate; 
ligula brevissima truncata et lacera, rarissime in speciminibus vegetis semi-li- 
neam producta, tunc plerumque fissa et puberula. Panicula 1-4uncias longa, 
»ub anthesi diffusa, post eandem attenuata et subsecunda, cernua, pallide vi- 
