26 
vegicw australis. In. Feniza desideratur. — 1n regionibus mari baltico maxime 
australi adjacentibus parce occurrit. 1 
Quibus notis a G£. conferta distinguatur jam allatum est. À G/Z distante, 
cujus formis salinis simillima, sspe non facile tute dignoscitur. Fo/za autem 
rigidiora ct angustiora, canaliculata, longius acuminata, magis glabrescentia, 
sepe etiam convoluto-filiformia, etiam summa magis producta; ligula magis 
elongata. Panicula numquam diffusa, sed szepius dense contracta et oblonga 
minor; rachis uno latere minus profunde sulcato teretiuscula; rami fere num- 
quam semiverticillati, rachi plus minus adpressi, fructiferi rarius deflexi. Spz- 
cule fere semper duplo longiores minusque compresse, sepe violaceo-tinctze 
rarius tof» viridule; glum: acutiuscule; palea exterior apiculata v. triloba, 
lobo medio elongato lateralibus vulgo obliterantibus, vel tota herbacea ct 
viridi-violaceo-variegata, vel apice summo angustius scariosa; palea int. mar- 
gine magis ciliata; anthera filamento triplo quadruplove longior. 
Innumeris formis intermediis in duas extremitates abit: 
a. palustris, valde elatior seepe 43 pedem alta, radix dense czespitosa fibrosa, 
stolonibus nullis decumbentibus, culmi e basi parum geniculata erecti, ri- 
gidi; folia planiuscula exsiceatione convoluta, elongato-excurvata; panicula 
scpe palmaris, ramis imis subternis, nunc valde divisis, nunc simplicius- 
culis, scabris vel demum glaberrimis; spiculae non raro 2 lin. longae, pal- 
lidiores vel apice violacea; paled exter. aculiuscukoe. 
Fr.l.c. H. N. V. 95 (Gl. festuceformis). 
b. arenarra, subdigitalis, culmi robusti stolonesque declinati scepe radicantes, 
folia breviora filiformi-convoluta, panicula brevis subuncialis et macra ca- 
pituliformi-contraota, spicula breviores scepius colorat;e, paleas obtusiores. 
Obs. 4. Qui has formas in herbario simul inspicit, eas ad unam speciem 
perlinere vix crederet, tanta enim est diversitas fere omnium partium. Locis 
autem suis natalibus observatze et formae innumere intermedia ibi inventae fa- 
cile docebunt, eas inter se nullo modo distingui posse, tanta enim est vis soli 
et stationis diverse. In "scopulorum cavernis aquam servantibus v. fissuris 
rupium irriguis? et "locis paludosis succosis litoris marini vegetabilibus: aliis 
dense obsitis? obvia, staturam proceriorem, radicem caspitosam, culmos strictos 
1—?pedales, paniculam ramis strictiusculis (in fissuris rupium scepius glaberri- 
mis sed in paludosis sc:epissime scabris) elongatam, spiculasque majores et co- 
loratas obtinet (forma palustris); quo magis autem "loca arenosa infestata ex- 
limum mapp:z gramineam contiguc limitem versus oceanum sistentia? occupat, 
eo magis sensim deprimitur et pumila evadit (f. arenaria). Qui has modifica- 
üones specie distinguere volunt, GZycerza fluitantem normalem a modificatione 
pumila, Gl. distantem norm. a puélvinata, Catabrosam aquaticam norm. a sub- 
t: &c. etiam dislinguat necesse est. 
Obs. 2. Wl. Fries, formam pa/ustrem Gl. maritime 1. c. describens, ut 
synonym. habet ex Schrad. Po«am ,f'estucceformem Host. et. Festucam palustrem 
Seen. Ejusdem speciei alium etiam proponit modificationem sc. * festuceeformem, 
ad cujus formam elatiorem tab. Reich. Sc. f. 4613. — Synonyma autem omnia 
allata GZycerze festuceformi Meynh. (Gl. Hostii Kunth) tribuit Koch (Synops. 
2. p. 932), unde credere fas est GZ. maritimam palustrem ct Gl. mar. *festu- 
ceformem Fr. easdem esse plantas. Quae forma utrum a GZ. festuceformz vera 
Heynholdi distincta an cum ea identica sit, pro certo enuntiare nequeo; tabula 
et descriptio cit. in nostram bene quidem quadrat. G4Z. festuceeformzs autem 
planta dicitur mere australis ad mare adriaticum (Koch & Dalmatie Parla- 
tere) ad oras Gallio meridional. [Corsica Rossia austr. in Caucaso et Sibe- 
ria?| sec. Kunth. Qualis apud nos occurrit forma elatior Gl. maritima, adhuc 
minor est quam e Groenlandia et Islandia reportatam vidimus. 
