84 
serrulatis, nervis 5 anle apicem vulgo desinentibus; arista minula recta; pili 
glumas subaquantes, 
Ut planta inter omnes Calamagrostides nostras facile vulgatissima mirum 
in modum omnibus partibus variat. Cu/mz locis minus humidis etiam simpli- 
ces fiunt, apice suberecti. Paniculze rami scabevrimi v. laviusculi, ut plurimum 
unilateraliter subpenduli, sed. etiam strictiusculi vel undique patentes, G/umae 
quam in €. Phragmitoide minus attenuato-subulate, quam in C. Halleriana 
magis acutalz, nunc scabro-carinalic, nunc glabrescentes. — F/osculus  glu- 
mis duplo vel tertia parte brevior; rudimentum flosculi secundi interdum di- 
stinctum. : 
Inter varietates, quz spiculis nunc elongato-acutatis nunc brevibus lance- 
olatis, colore fuscoviolaceo v. purpurco-cinerascente, panicula apice nutante la- 
xisima vcl ramis erectiusculis subovali hinc C. PAragmitoidem illinc C. Hat- 
lerianam Xangunt, pracipue notande sunt forma: 
— virescens: panicula patentissima lzete viridis, spiculis elongato-atte- 
nuatis, foliis latiusculis, culmo elatiori. — 
Est tantum forma fluviatilis plante typicz, qua tamen formis vegetis spe- 
ciei sequentis ita similis, ut ab ca difficile distinguatur. 
—  cinerascens: panicula deflorata subcontracta angusta, apice rectius- 
cula, foliis convoluto-filiformibus; culmo 1—2 pedali. 
C. Halleriance proxima, sed differt arista et glumis! 
6. C. PnRAGMITOIDES (Hartm. skand. fl. ed. 5. p. 304): panicula diffu- 
sa, apice cernua, ramis subsecundis patulis; glumis inczqualibus, acuminatis 
ecabris, fructiferis divaricalis; flosculo acutiusculo, submembranaceo, opaco, glu- 
mis pilisque breviore, arista e medio dorsi paleam superante; foliis rigidiuscu- 
lis; culmo stricto. 
Syn. Arundo Pseudophragmites //bg. lapp. n. 45. — Blytt Norsk Flora, 
p. 141. 
Eug. "Thbomn: UX2in2197: 
Exsicc. H. N. X. 9I. 
Hab. ad ripas, in sylvis humidiusculis &c, per totam Lapponiam, Norvegi- 
am alpestrem et Fenniam subsylvaticam ífrequ. Etiam in ceteris provinciis (prve- 
sertim Smolandia) montosis elevatioribus occurrere videtur. — Septentrioni no- 
stro et terris arcticis propria videtur. 
Rhizoma breve repens, stolones culmosque emittens. CuZmz 2-3pedales, ba- 
si ramosi, stricti, teretes. validi, superne scabri; nodi vix constricti nec margi- 
nibus clevalis, fusci. Jo/ía culmea longa, 2-3 lin. lata, rigidiuscula, plana, 
scaberrima, stolonum et ramorum subinvoluta; vagin; adpresse, internodia vix 
zquantes v. iis breviores, apice fusco-marginate, glabriusculw; ligula usque ad 
2 lin. elongata, truncato-lacera. Panicula maxima, 3-8 uncias longa, mcdio 2-4 
uncias lata, apice nutans, ramis patentibus demum secundis laxis ampla, den- 
siflora, purpureo-violacea v. purpureo-virescens; rachis scaberrima; rami longis- 
simi, eximie ramosi cum ramulis adpressis flexuosi scabri. Spicu/e ovato-lan- 
ccolatze, acutissimz, 2 lin. longe; gluma dorso scaberrimz, apice suboblique 
triquetre; flosculus glumis ferc tertia parte brevior; palea inferior ovato-ovalis, 
acuta, bifida, nervis rufescentibus antc apicem 4-dentatum desinentibus, opaca, 
paleam tertia parte superans. 
Est gramen e genere Calamagrostidis in terris subarcticis vulgatissimum 
ideoqne mirum in modum  varians. Cui species eharacteribus micrologicis 
vel incerta quadam habitus diversitate limitatze placent, hic campus patet ma- 
ximus, ubi res novas, sed vagas conderet. Mihi, cui hanc speciem plurimis 
locis Suecie borealis crescentem videre licuit, persuasum habeo, formas innum- 
meras, quas locorum et coeli diversitas progenuit, ad unam speciem esse refe- 
rendas, ideoque sequentes, a Dlyttio exhibitas, pono ul modificationes: 
