minus, profundius liberum, reliqua inter se subaequalia basi usque ad 1/; longitudinis 
connata, ovata, obtusa, 1—11/;"" longa, glabra. — Petala alba, calycem duplo 
superantia, superiora 2°” longa, lamina fere usque ad basin vulgo 7-partita (et tum 
situs partium laminae minus regularis), lacinia intermedia caeteris subsimilis saepe iis 
paulo major, ovato-lanceolata v. anguste obovato-oblonga, laterales utrinque grada- 
tim minores, spathulatae, obtusiusculae, basi angustatae, duplo circ. longiores quam 
appendices albi obovati v. elliptici apice leviter subcucullato-reflexi denticulati gla- 
berrimi. Hic ut in aliis Ordinis lobus intermedius petalorum fere semper ex situ et 
forma distinguendus etiamsi contra legem formas obscuriores minusque regulares non 
raro invenias. Inferum saepius ad laciniam intermediam petalorum superiorum redue- 
tum, et simplex minuteque basi appendiculatum v. lamina lacinulis rudimentariis mi- 
nutissimis basi aucta. — Tubus staminalis papilloso-hirtallus, apice superiore latere 
in discum semiorbicularem pro proportione magnum 1"” latum, tenuissime carnosulum 
15, vix 112" 
superantia; filamenta valde abbreviata antheris fere sesquilongiora e basi latiore lan- 
fere diaphanum margine subrevolutum productus. — Stamina cire. 13 
ceolato-subulata, plus minusve papilloso-asperula v. raro etiam subglabra; antherae 
obovoideae utrinque emarginatae superficie minute verrucoso-punctulatae.  Grana 
longa, caeterum Ordinis. — 
Ovarium e carpidiis 4—5 liberis compositum, haec, si quatuor, omnia symmetrice 
sublateralia, si quinque, tum petalis opposita sc. 2 superiora, 2 lateralia et 1 inferum, 
quoad structuram ut in antecedente specie, apice dorso maxime incrassato-turgida 
maximeque gibbosa, quorum gibber dorsalis apicem cuspidis terminalis attingit. — 
Ovulum ut in praecedente. — Capsulae ut in praecedente sed magis papilloso-— 
Dim 
pollinis subgloboso-ellipsoidea, minutissima, vix 1/0 
asperulae, basi magis ventricosae, 2—21/,"" longae, minusque demum apertae. — 
Semina ut in praecedente, 1°" longa. Rejiqua Ordinis. 
Habitat in Europae subaustralis et australi-occidentalis regione praesertim me- 
diterranea: In ericetis glareosis Lusitaniae (Brot. 1. c. Link in hb. Reg. Berol.! Guth- 
nick in hb. Boiss.!): in Hispaniae in collibus Salmanticae (Saiamanca) proximis (Clus. 
L. c.), circa Matritum (Lagasca et ali, Colmeiro. Apunt. p. 27), in Aragoniae (Asso. 
Syn. p. 59), in Collibus Ronda altit. 3000 ped. s. m. (Boiss.), in Sardinia (Moris 
Flor. Sard. 1, p. 193), in Liguria (De Notar. in hb. Reichb.!); circa Nicaeam (AI. 
1. c.), et multis locis Galliae meridionalis, occidentalis et mediae, v. g. Montpellier 
(Gouan. Flor. monsp. p. 318, Boissier de Sauvage Method. p. 48 et alii), Dordogne 
etc. (Des Moulins Cat. suppl. p. 15: St. Amans. FL. ag. p. 187; Thore Chloris p. 
