29 



Haec totius Symmetriae lex fuiidamentalis , ex ipsa 

 Natura hausta , omnium certissime, quae abortionis verum 

 characterem gerunt, partium mutatarum rationem suppe- 

 ditat. Confirmationem hujus rei in rudimentis, in interiore 

 flore dispersis , quae , cum ex typica alternationis serie 

 exciderint , sub partu ipso degenerare debuerunt, demon- 

 strare studuimus. In iis autem ab alternationepartiumpuri 

 iu flore typico linea nobis designata fuit, seu axis , ut ita 

 dicam , orbis illius , iutra quem, hinc perfectio inde abor- 

 tio , in quovis loco vim suam legitiniam exercent. At qua- 

 lenarii in iniiversum est plantae spatium symmetricum ? 

 qualis legitima nunieri partium ad spatium ratio ac pro- 

 portio.'' ad quas quidem quaestiones per nihil aliud, c[uam 

 per ipsam plantam datam responderi potest. Ea enim , ex 

 loco formaque partium suarum abortientium , vel norma- 

 lem inflorescentiae ambitum supergressum , vel axin ejus- 

 deni a directione legitima declinasse docet. 



Hujus quidem declinationis modus , in Graminibus 

 polygamis praevalens^ lege illa de linea verticali pro floris 

 integritate necessaria, illustratur; dum ratio priorum abor- 

 tionum ( ex inflorescentiae ambitu supergresso) , magis 

 hypothetica, non nisi conjecturas universales admittit. In 

 /''ibiirno opulo flores marginales , petalis radiatis ornatos, 

 steriles esse videmus; atque , secundiim extensam per om- 

 nem vitam oppositionem, involucri s. externi tegminis 

 augmentum in partium interiorum s. genitalium damnum 

 fieri concludentes , compensationem partium mutuam 

 agnoscimus. Gemmas arborum frugiferarum quarundam in 

 spinas exarescere videmus, a cultura continuata in ramos 

 fertiles iteruni inutabiles; ex quo colligimus , locum, ubi 

 spinae istae proruperunt , ramorum fertilium evolutioni 

 miniis quam alii loci favere debuisse; eoque primuin in 



