4o 



nis perfectio sitsf est , enascuntur , eo clistinctiiis originalis 

 earuin forma prodit (C//rj'surus) ; imo in Penniselis setae 

 involucelli spiculae ipsi proximae , in pilis, quibus obve- 

 sliuntur, rudimentorumpilosorum illorum analogon quod- 

 dam sistunt. 



Cap. IX. 



De Inflorescentia et Habitu. 



Partes , in quas accidentiae in Cap. primo recensitae 

 vim suam exercere solent, quo pauciores eaeque ignobi- 

 liores sunt, et qu6 certius omnis florum, tam perfectorum 

 quam imperfectorum , distributio ex formationis lege qua- 

 dam inquilina prodit ; eo gravioris notae aestumanda sunt, 

 quae ex formatione distributioneque illa proveniunt, in- 

 florescentianimirum ethabitus; quas duas notiones 

 in Graminibus proxime componere licebit, qnippe locu- 

 starum spicularumque forma earumque ad rachin invi- 

 cemque collocationis modo habitus plerumque unice de- 

 terminari soleat, dnm omnes reliquae partes in tota Gra- 

 minum turba vix forma diversae sint. 



Inflorescentia Graminum est flornm in rachi colloca- 

 tio seu relativus eornndem qnoad rachin nec non ad invi- 

 cem situs. Ad spicae , (racemi) paniculaeque formas ^ene- 

 rales referri solet, quae , quemadmodum altera in alteram 

 transeunt, technicum formae, ad quam accedunt, termi- 

 num ut adjectivum assumunt (Panicula racemosa, spicata 

 etc); quae formae intermediae nisi transitum illum siste- 

 rent , non minus tutum pro charactere generico momen- 

 tum foret inflorescentia , quam singularum partium for- 

 matio; utraque enim promanat ex eodem fonte intimo; et 

 quatenus inflorescentiae modificationes principales et ge- 



