41 



nuinae iii Giamiuibns numquam reapse conlnndnntur, ju- 

 stissimum est quod cl. Sprengel monet : Gramina sine re- 

 spectu inflorescentiae in genera dirimi non posse *) ; quare 

 vehementia illa , qua Lin?saeus , inflorescentiam pestem 

 Botanices \ocans , eam notas characteristicas praebere 

 posse negat , admodum coercenda est. At, qnam difficile 

 cognoscuntur limites , duas illas supra memoratas formas 

 principales invicem segregantes , quanto difficilius vero ii 

 quos inter earum modificationes intermedias Natura du- 

 xit! Mihi quidem videtur, Terminologiam nostram , nt 

 sit jam onustissima , nihilominus , quamprimum inflores- 

 centiae dignitatem penitus perspexerimus, terminis etiam- 

 num aptis egere , quibus dimensionum illarum , sane ne- 

 quaquam temere a Katura itanecaliter delineatarum, ima- 

 go, vocabulo circumscripto aeque ac perspicuo, designari 

 possit. Nam si olim nobis , ab eo loco inde, qni a recen- 

 tiorilnis profundioribusque Naturae investigationibus de- 

 teriniiiatur , in partium floralium indole perspicienda ulte- 

 rius pro;;redi continget, liquebit utique, cur infamata adeo 

 hucusque iuflorescentia uon minus, qnam ipsa singularum 

 partium floralium facies , ad vegetabilium characterem fa- 

 cere debeat , imo in dispositione , plantarum naturae pro- 

 piiis accommodata, ea primum forte sibi petitura foret lo- 

 cum. Ouae ut probentur, exemplis non nisi evidentissi- 

 mis utar. Revocet, quaeso , Lector sibi in mentem de ex- 

 centricis rudimentis doctrinani , recordeturque, subulatos 

 illos sic dictos calyces laterales Hordei al. ramulos abor- 

 tivos declaratos fuisse, qui, spicae spatium symmetricum 

 ''xcedentes , steriles ac sub data forma persistere debue- 

 rnnt; tunc ipsa mox spica, qua necessaria Hordei affi- 



*; LiNV. Phil. Bot. ed. IV. p. 216. 



