44 



naturam Graminum bene perspiciens , neutiquam haesi- 

 tabit, quin hanc plantam Poam esse dignoscat; nam spi- 

 culae Poae sunt, earundem structura Poae est, atque unam 

 alteramve earum separatam vel is , qui cum AgrostotTa- 

 pho quodam recentiore „rachin acuminatam , acumine lo- 

 custas superantem , et spiculas remotas pendulas" (quae 

 omnia Poae nostrae spinosae exacte competunt) genericum 

 characterem (Dineba) sistere statuit, ad Poam referre nul- 

 lus dubitabit. Cogitentur enim paniculae rami ramulique, ] 

 quasi plures coaliti , incrassati esse , pedicellis solis for- 

 mam originalem servantibus ; et prodibit habitus ille , dis- 

 simillimam quidem inflorescentiam simulans, revera tamen 

 ad paniculam referendus. Hic itaque pleno jure de peste 

 Botanices Linnaeus clamare potuisset, si inflorescentiae 

 ejusmodi habitum characterem genericum intrare vidisset. 

 Quid enim tiro , cui una in manus inciderint et Ealriana 

 (Chloris) ciirtipendida, et Dinebra arabica j, et Poa spinosa et 

 Dactjlocteniiun aegy-ptiacum et Spartinae variae , et Chamae- 

 raphis , de iis apud se decreturus erit ? Onmia illa gaudent 

 rachi acuminataacumine spiculas superante; an inunicum 

 genus omnia conjiciet? 



Verumtamen hujus ipsius vitii accusandi sunt Linnaei 

 asseclae proximi , qui habitui praepostere , adeo ut vix 

 concipiatur, indulgentes , inflorescentiae illi^ ubi spiculae 

 sessiles propriis racheos excavationibus inhaerent , sum- 

 mae geneiicae notae vim atque auctoritatem concesserunt^ 

 florum omni structura peculiari ad differentiani specificam 

 tantummodo depressa. Quidquid Graminum , ejusmodi 

 epica praeditum, Roiibdlla illis audit. Nonne autem idem 

 fere , quodvis gramen spicatum Secale aut quodvis panicula 

 instructum Poam. vocare , foret error ? Etenim ille inflo- 

 resccndi modus est tantum modificatio spicae , in cujus 



