-\r 



- 30 - 



inciso-driitalis, iila .s,'<i mii.utissinia Sorbi refcrentibus, sepalis hirsutis nec ut in R. pedato venosis". (Kx 

 descr. autor.) 



„Nippon: prope Nara, 16. mai 1899, no 3187 (Fauric)." 



27. R. Pyi Levcilli" in Fedde Repert. VI, p. 111 (1908). 



Hanc plantam „e grege R. saxatilis" aulor „foliis subtus niveis et 7 foliolatis" distinxit. E descrip- 



tione affinilas dubia videtur. 



Desfriptio autoris: „Humilis? aculcatus, aculeis recurvis; caules glabri; iolia 7-foliolata, ramis 

 8—12 cm longis longiora, rliachide elongata, aculeata, parce villosa; foliola sessilia, impari breviter petiolato, 

 ovata, pulchre et argute dentata, supra glabra, laete viridia, subtus incano-tomentosa; flores corymbosi 

 (corymbis 2— 12-floris), parvi; calyx tomentoso-niveus intus et extus; sepala acuminata, petalis rotundatis 

 longiora; stamina curta, stylis breviora, glabra; styli glabri." 



Yiiiinan. Taler von Tchong-Chan; gesammelt von Ducloux. 



Subgen. VI. Orobatiis. 



Foeke ia Engler Nat. Pflaiizenf. III, 3, p. 31 (1888). 



Quoad verbum ,,Orobatiis", utraciue forma ,,oreo" et ,,oro" in vocabulis compositis classicis occurril. 



Excl. genus Oreobatus Rydbg. 



Frutices sarmentosi, aculeati, reptantes vel scandentes, rarius, ut videtur, dumosi. Folia simplicia 

 vel ternata (in R. Mandonii nonnulla quinata). Stipulae latae, foliaceae, saepe dentatae, parti infiraae 

 petiolorum adnatae et incaulem decurrentes vel oinnino liberae (caulinae), sero (saepissime post folia) deci- 

 duae. Flores solitarii vel pauci, vel in inflorescentias laxas interruptas dispositi, mediocres vel ampli; 

 cupula pelviforinis, saepe setoso-aculeolata; sepala inaequalia, externa saepo apice fissa; petala semper 

 fere rosea vel purpurea; fructus sat magni, sed vix sapidi, interduin exsucci, interne cavi et a gyno|)horo 

 verosimile vulgo deliquescente secedentes, e carpellis cohaerentibus numerosis, saepissime albo-villosis 

 compositi. An vero talis fructuum fabrica in omnibus speciebus eadem sit, dubium est. 



Species unica Philippinensis est, aliae omnes Auslro-americanae, Andium tropicarum incolae, e 

 regione montana (1200 — 3800 ra) usque ad alpinam as3endentes. Una eariira isthmum transgreditur eti 

 in montil)us Costaricae indigena est, nulla, quoad hodie notum est, territorium Chilense intrat. 



C o n s p e c t u s s p e c i e r u ra. 

 A. Folia siraplicia. 

 I. Stipulae petiolis aequilongac vcl longiores- 



Glandulif erus ; folia coriacea R. loxensis. 



II. Stipulae petiohs foliorura adultorura muUo breviores. 

 a) Flores solitarii vel pauci distantes. 



1. Folia subtus glabriuscula. 



Folia coriacea, superficialiter serrata R. coriaceus. 



Folia merabranacea, inaequaliter et subinciso-serrata R. glabratus, 



simplicifolius. 



2. Folia molliter pilosa, subtus tomentosa. 

 Folia oblonga, saepe prope basin triloba . R. ucanthophiillos. 



