-h 



— 48 — 



ximalis, ex axillis bractearum ortis panniculam terminalem formantes. Bracteae ovato-lanceolatae, glabrius- 

 ^ulae, stipulis similes, interdum ceterum dentatae. Flores pedicellati, vulgo diam. fere 1,5 cm; calyx sericeo- 

 tomentosus, fere 1 cm longus, sepalis ovato-triangularibus, acuminatis, interne tomentellis, exterioribus 

 interdum dentatis; petala eiiiptica v. obovata, inter se distantia, sepalis multo breviora, alba; stamina 

 in flore erecta, conniventia; carpella sat numerosa, stylis inferne hirsutis, post anthesin elongatis. Fructus 

 hemisphaerici, pallide lateritii, succosi, sapidi. 



Indumontum paginae inferioris foliorum pulchrum sericeum saepe in costulis solum observatur, 

 rarius omnino deest. 



R. piilcherrimum Miquelius a R. lineato dislinxit, sed notae, quibus hae plantae differre dicuntur, 

 Ipvissimae et omnino variabiles sunt. Planta Himalayae vix differre videtur, sed in speciminibus, quae 

 vidi, foliola angusta et omnes florum fasciculi axillares erant, nulli terminales. Stipulae in ramis sterilibus 

 3 cm longae. 



Varietatem distinguo: 



Var. diengensis: flores frutusque majores. Diam. flor. 2, 5, longit. calycis 1,5 cm. Vidi in hb. 

 Bogor., Leodiens. et Berol. 



Java: auf dem Vulkan Di-eng; auf dem Malabar (2200 m) log. Wichura. Auch auf Borneo. 



Formae intermediae inter plantas vulgares et hanc varietatem grandifloram hinc inde occurrere 

 videntur. 



Vidi in lib. Bogor. specimen sterile in insula Java lectum, in quo costulae (utrinque fere 15 — 20) 

 magis dislantes sunt , quam in typico R. lineato. Pili in pagina inferiore breves, non sericei. An 

 R. alpestris X lineatiis ? ? 



Berg\valdungen in Malacca, auf Sumatra, Javaund Borneo (Kuebalu Pakepeka — ? — in ca. 3000 m 

 Hohe von Haviland gesammelt). Im Himalaya; doch sind die Angaben wegen Verwechselung mit 

 R. phengodes unsicher; jedenfalls in Sikkim. 



56. R. Andersoni Hook. f. Fl. Brit. lud. II, p. 333 (1878). Excl. R. Andersoni Lefvr. Bull. soc. 

 bot. Fr. XXIV, p. 218 (1877). 



Rami tomentelli, vulgo minute aculeolati setosique (inermes sec. J.D. Hooker), juniores antennifcri. 

 Folia ternata, rarius quinata; foliola elliptica , mucronato-acuminata , argute et profundius quam iii 

 R. lineato serrata, subtus cano-sericea, micantia. Rami, petioli juniores et omnes inflorescentiae partes 

 tomentosae et longis setis glanduliferis antennisque (setis flexiiibus) vestitae. Inflorescentia terminalis 

 effuse panniculata. Bracteae lanceolatae, glabriusculae, apice soluin glanduloso-ciliatae. Sepala lanceo- 

 lata, longe acuminata. Petala acuta esse videntur. 



Foliola latiora quam in R. lineato. 



R. Andersoni Lefvre. forma Europaea ignota est, jam aBouIay in Rouy Fl. de Fr. omnino neglecta. 



Im Himalaya: Sikkim. 



57. R. phengodes n. sp. 



Rami tomentelli, aculeolati, juniores cum petiolis tomentoso-hirti, glandulis breviter stipitatis vix 

 conspicuis acuIeoUsque muniti. Folia plerumque ternata, foliolis breviter petiolulatis ellipticis, subaequaliter 

 argute serratis, subtus sericeis, fulvo-micantibus. Flores in glomerulis vel thyrsulis brevibus axillaribus, 

 majores quam in R. lineato typico, breviter pedicellati. Bracteae magnae, ovatae, glabriusculae. Calyces 

 sericeo-tomentosi, non glandulosi, sepaUs ovato-triangularibus, mucronatis. Styli inferne hirsuti. Inflore- 

 scentias terminales non vidi. 



Folia illis R. Andersoni simillima, sed minus longe et abrupte acuminata; multo latiora sunt quam 

 in R. lineato; serraturae minus argutae et profundiores. Indumentum paginae inferioris foliolorum non 



