I 



1 



\ 



— 98 



122. R. Vidali n. sp. 



R. glomeratus (cit. Blume) Vidal y Soler in Phanerog. Cuming. Philipp. 171 (188.5). 

 Exs.: Cuming exs. 750, inlerdum nomin. R. sundaici vel R. Hasskarlii dislrih. 



Rami cum petiolis, calycibus et foliorum pagina inferiore dense gilvo- vel ferrugineo-tomentosi;] 

 aculei minuli, breves, compressi, reciu"vi, in ramis et petiolis sparsi, in inflorescentia vix obvii. Folia satj 

 profunde cordata, late ovato-lanceolata, acuta, raro breviter acuniinata, diam. fere 6 — 10: 4- — 6 cm, integra 

 vol in parte inferiore utrinque lohulo obsoleto instructa, a fimdo usque ad apicem subaequaliter mucronato-i 

 serrata, supra opaca, tomentella, subtus gilvo-tomeutosa. Petioli 2 — 5 cm longi. Stipulae bracteaequel 

 tomentosae, profunde pinnatifidae, lacinulis linearibus. 



Inflorescentiae elongatae laxae ramuli inferiores axillares distantes, superiores sensim approxiniati, 

 subracemoso- vel subcorymboso-paiiciflori, infimi saepe muUiflori. Flores mediocres; cupula campanulata, 

 externe sericeo-tomentosa; sepala externa a fundo pinnatifida, lacinulis longis linearibus; petala sepalis 

 breviora; styh stamina superantes, e flore non emergentes; putamen semilunare, suhlaeve. — Icon p. 96. 



Philippinen. In der Provinz Tayahas auf Luzon (Cuming). 



123. R. Hasskarlii Miq. Fl. Ind. Bat. 381 (1855). An R. moluccanus L.? 



Rami tenues, graciles, cum petiolis arachnoideo-tomentosi, demum glabrescentes, aculeolis paucis! 

 recurvis instructi. Folia ramorum steriUum cordato-ovata vel e basi cordata ovato-lanceolata, sinuato- 

 lobulata, saepe subtriloha, lobis lateralibus hrevihus, haud raro in ramis debilihus integra, in caulilius 

 sterilihus et in inferiore ramorum parte vulgo latiora et manifestius triloba; incisura cordata marginihus 

 divergentibus aperta. Folia omnia acuta vel acuminata, utrinque praeter hasin fere 4-costulata, mucronato-l 

 dentata, supra, nervis hirtis exceptis, glahra, sul^tus tomento tenui appresso albida vel ochraceo-fulvaJ 

 diam. fere 6 — 8 : 4 — 6 cm. Stipulae profunde pinnatifidae, lamina lanceolata, lacinulis linearibus divaricatis. ' 



Inflorescentia e ramulis axillaribus subfasciculalo-racemosis et pannicula laxa terminali composita,| 

 in ramis parvis racemoso-pauciflora. Rhachis cum pedunculis vulgo subfasciculatis calycibusque tomentoso-l 

 hirta, mermis. Bracteae e hasi angusta dilatatae, pectinato-pinnatifidae, lacinuHs porrectis, externe hirsutae, I 

 supremae incisae, interdum suhintegrae. Flores parvuli, in anthesi sat longe pedicellati; cupula campanu-l 

 lata, sepalis ovatis mucronatis, externis apice irregulariter dentatis vel incisis. Petala sepalis paullo longiora, 

 saepe in fructu immaturo persistentia. Styli filiformes, longe exserti. Fructus e drupeolis ca. 25—30] 

 compositi. — Icon p. 97. 



Species variabilis et in hcrhariis haud certe a speciebus affinibus separanda. Foliorum figura 

 plantam et a R. moluccano et a R. glomerato distinguere videtur. Subspecies tres ad hanc speciem aggregavi, 

 sed numerun^ augere non difficile esset. — Specimina hona et completa, praecipue vero observationes in plantis 

 vivis desiderantur. 



Sunda-Inseln. Sumatra, Java, Borneo, Celebes, Timor. Philippinen: Mindanao. 



Subspecies R. Hasskarlii distinguo tres: 



Subspec. padangensis. 



Exs.: Beccari, Piant. Sumatr. 136. 



Foha cordato-ovata, medium versus utrinque lobo brevi laterah instructa, latiora et breviora quam 

 in typo, diam. fere 6—8: 6,5 cm. Inflorescentia terminalis panniculata, omnino aphylla vel inferne ramulo 

 axillan distante aucta. Bracteae latae, concavae, margine incisae. Sepala externa subintegra. Stvli 

 staminibus fere aequilongi, sepalis breviores. 



Habitus omnino R. Hasskarlii, sed foliis latioribus et stylis breviorihus distinctus videtur. 



Sumatra: auf dem Berge Singalan in den Padangschen Hochlanden, gesammelt von Beccori. 



