— 165 — 



patentia marginibus sese tegunt. Specimina suppelenlia incompleta sunt, sed species vcrosimilc aiiis 

 quo(iue notis distinguenda erit. 



China, Szechuan: Huan lou slian (Gr. 7470). Wilson 1907-09 no. 830. 



197. Rubus pungens Cambess. in Jacquem. Voyage IV 48 t. 59 (1843). 

 Hook. f. Fl. Brit. Ind. II p. 341. 



Caules bienne.s, procumbentes, teretiusculi, glabrati, aculeis crebris vel raris e basi laliore com- 

 pressa subulatis inslructi, vetusti lignosi. Rami iloriferi ex axillis foliorum delapsorum anni i^raeterili, 

 breves, glabri vel laxe pilosi, ad basin squamas brunneas et folia pauca subfasciculata, supernc folia 

 majora et longius petiolata 1—3 gerentes. Foha saepissime quinato-pinnata, interdum vero c foiioiis 

 7 — 9 (11?) composita, rhaclii cum petiolo sulcala glabriuscula vel villosula recurvo-aculeata; foliohi 

 infima reiiquis minora, petiolulata, ovata, superiora ovato-lanceolata, acuta, duplicato- ct sacjje inciso- 

 serrata, supra parce pilosa, sul)tus in nervis pubescenlia, utrinque laete viridia. Stipulae parvac, 

 filiformes. 



Flores terminales, solitarii vel axillaribus paucis concomitati, longe pedunculati, ebracteati, 

 sat magni, saepissime nutanles. Pedunculi graciles, hirti, aculeati. Calyces praecipue in cupula pclviformi 

 nunc dense, nunc parce setoso-aculeati (raro laeves), virides, tomentelli, sepalis inae^pialihus. cano- 

 marginatis ovato-lanceolatis vel ovatis, breviter vel longe acuminatis post anthesin fructum involucranli- 

 bus. Petala oblonga vel subrolunda, alba. Stamina numerosa, erecla, filamenlis inferne compianalis 

 glabris. Gynophorum conicum, breviter hirsutum, non stipitatum; carpella glabra vel apicem versus 

 hirta, stylis longis glabris vcl inferne laxe pilosis, longe persistentibus. 



Fructus giobosi, sat magni, e carpeUis mediocribus sat numerosis (interdum numcrosissimis) 

 compositi. Putamen 2—3 mm longum. 



Species vastum territorium incolens et in diversis regionibus varians. Valde dubium videtur, 

 num e ramis exsiccatis herbariorum subspecies naturales distingui possint. Petalorum magnitudo et 

 setarum calycinarum copia verosimile non conslantes sunt. Planlae vivae examinandac cl comparandae 

 erunt. 



Ad interim separari possunl : 



a) tijpicus (Jucqiiemonli). Caules dense aculeati, calyces setosi, pctala oblonga, sepalis brcviora. 



/3) Oldhami Miq. Prolus, FI. Japon. p. 34 (1867). 



Caules parce aculeati, calyces densesetosi, petalaoblonga, sepalis longiora; carpella haud numerosa. 



y) imlefensus Focke in Engler Bot. Jahrb. XXXIV, 5 p. 53 (1905). 



Parce aculeatus, calyces inermes vel parce setosi, petala sepalis fere aequilonga, subrotunda, 

 carpella numerosa, saepe apice pilosa. 



Im subtropischen Asien von Kaschmir bis Japan. 



Die typische Pflanze in Kaschmir in etwa 2500 m H. ; sodann wenig abweiclicnde Formen (auch 

 indefensus) in Zentralchina. Die var. Oldhcmii in Ostchina und Japan. 



A n n t a t i o. R. ikenoensis Leveille et Vaniot in BuII. soc. bot. France LIII (4. ser. VI) p. 549 

 (1906) ab autoribus tali modo describitur: 



,,Affinis R. pungcnli, a quo differL foliis palmatis, lobis apice caudatis, dentibus valdc acuminatis." 



Nippon: forets de Norikusa, 2000 m. - Faurie 6687. Nomine R. defensi haec species descripla est 

 Spec. Rubor. fasc. I p. 26. Ex mea sententia a R. pungcnle omnino diversus. 



198. R. horridulus Hook f. FI. Brit. Ind. II 341 (1878), non P. J.Mueller in Boulay Ronccs Vosg. 

 n. 94 p. 112 (1868). 



Planta humilis, parvula; rami longi, arcuato-procumbentes, teretes, glabri, aculeis parum com- 

 pressis vulgo rectis armati. Folia quinato- vel scptenalo-pinnala, longe peliolala; pelioli parce pilo.si. 



