

— 207 — 



260. R. schizostylus Leveille in Fedde Repert. V p. 280 (1908). 

 De.scriptio autoris: 



„Rarai rubescentes, glabri, aculeati; folia 3-foliolata; foliola orbicularia, impari majore et remoto; 

 I)aria subsessilia, supra glabra, subtus cinerea et in nervis tantum et margine hirta, pilis appressis albis; 

 flores in racemos foliatos refractos vel divaricatos dispositi; pedunculi bracteati, foliorum petiolis 

 longiores, aculeati; sepalaparce aculeolata, pubescentia et acuminata, intus tomentosa in acumen nigruni 

 et glabrum producta; stamina brevia; styli liberi, glabri, slaminibus dupio longiores, stigmate bifido. 



Corea: Quelpaert, julio 1907 no. 1590 (U. Faurie)." 



261. R. idaeus L. Spec. pl. ed. 1 p. 492 (1753), ed. 3, I 706. - Wh. et Nees Rub. Germ. p. 107 

 lab. 47. 



R. idaeus omnium fere autorum. inclusis varietatibus vel subspeciebus multis, quae a nonnullis 

 auloribus sub nominibus specificis propriis segregatae sunt. 



Species collectiva est, cujus subspecies et varietales in multis regionibus constantes esse videntur, 

 sed in aliis in formas intermedias et dubias abeunt. Praecipue aciculorum copia, sed aliae quoque notae 

 in hujus speciei subspeciebus valde variabiles sunt, ita ut descri])tio formae typicae Europaeae melius 

 conspectui subspecierum antecedat. 



R. idaeus L. subsp. vulgatus Arrhon. Rub. Suec. Monogr. p. 12 (1839). 



Plantarum germinantium caules erecti, simplices, cum petiolis crebre aciculati; folia prima 

 (fere quinque) simplicia, sequentia ternata, foliolis subtus albidis. Plantarum adultarum radix ramos 

 longe repentes, hinc inde turioniferos emiltens. Caules (turiones) biennes, erecti, simplices vel superne 

 parce ramosi, vulgo fere 1,0 — 1,5 m alti, apice nutantes, teretes, pruinosi; ilh, qui adventitii e radicibus 

 rcpentibus oriuntur, dense aciculati, illi, qui e caudicibus vetustis enati sunt, saepissime fundo dense 

 aciculati vel aculeolati, in media parte laeves, inermes vel subinermes, apice vero autumnali tempore 

 ])arce vel crebre aculeolato-scabri. Folia plurima autumno mox decidua, vulgo ternata et pinnalo- 

 (juinata, in caulibus validis saepe nonnulla digitato-pinnalo-septenata, rarius singula digitato-quinata 

 occurrunl; in nonnullis fruticibus pinnato-septenata quoque reperiuntur. Petioh glabri vel pubescentes, 

 supra inconspicue sulcali, fundo sti])uhs parvis linearibus instructi. Foliola membranacea, inaequaliter 

 argute serrala, su])ra pilis simplicibus et parvis stellulatis immixtis pubescentia, sublus cano- vel saepius 

 albo-tomentosa; terminale longe petiolulatum, ovatum, vel cordato-ovatum, interdum ovato-lanceo- 

 iatum, acutum vel acuminatum; lateraha subsessilia, oblique elliptica. 



Rami fertiles e caule anni praecedentis, raro ex annotino enati, superiores et intermcdii breves, 

 infimi interdum elongati; folia illis turionum similia, suprema vero simphcia; aculeoli in ramis, pedunculis 

 et petiolis vulgo sparsi vel rari. Inflorescentia e racenio saepe paucifloro terminah et pedunculis vel 

 racemulis distantibus axillaribus paucis composita, saepissime sat laxa; flores parum conspicui, vulgo 

 nutanles. Calyces externe pubescentes, sepalis lanceolatis, post anthesin patuhs, in fructu maluro laxe 

 reflexis; petala spatulata, sepalis breviora, recta vel potius, quuni flores nutent, stylis parallela et fere 

 aequilonga, demuni patentia, alba; stamina fere uniseriata, recta, i. e. stylis parallela, ita ut disci pars 

 inter stamina et carpella vidcri possit; filamenta alba; styli tenues, lineares, albi; carpella stellulato- 

 tomenlosa; fructus maturi c drupeolis nmltis puberulis, rubris (raro flavis), cohaerentibus compositi, 

 a gynophoro conico sicco facile secedentes, sapidissimi. 



In ramis e caulium parte infima enatis inflorescentia decomposita, foliosa, laxa esse solet, pedun- 

 cuhs clongatis. Interdum caules annui exeunte aestate floriferi et fructiferi occurrunt, in quibus ramuli 

 axillares vario modo partiti flores progignunt. Tales plantae nomine var. semperflorenlis in hortis 

 coluntur. 



Glandulac stipitatae in omnibus R. idaei imlgaii formis omnino deesse videntur, aciculorum, acu- 

 leorum et pilorum copia vero valde variabilis est. Occurrunt plantae, in quibus aculei pedunculorum 

 sat robusti et frequentes sunt. Inflorescentiae haud raro in uno eodemque frutice valde diversae evadunt. 



