— 209 — 



B. Turiones oninos densissime, rarius sparsim setoso-aciculati. 

 I. Pedunculi aculeolati, non aciculali. Stamina conniventia, discum oblegentia. 



Aciculi inaequales, pallidi R, id. maritimus. 



Aciculi subulato-setosi, breves, atropurpurei R. u/. melanotiachys. 



II. Pedunculi aciculati ct saepe glanduliferi. 



a) Aciculi in ramis lertilibus et in petiolis sparsi. 



Aciculi inllorescentiae saepe tenues, setosi; glandulae stipitatae vulgo non crelirae H. id. strigosiis. 



b) Aciculi in caulibus, ramis, pedunculis, calycibus petiolisque creberrimi, 

 glandulis stipitatis intermixtis. 



b'olia partim pinnata; aciculi vulgo atropurpurei; fructus succosus . R. id. melaiwlasius. 



Folia omnia ternata; aciculi pallidi; fructus exsuccus R. id. sachalinensis. 



R. id. subsp. vulgatus, cf. descr. supra datam. 



R. id. subsp. nipponicus Foclvc in Abli. Nat. Ver. Bremen XIII, p. 471, 473 (1896). 



Hujus formae ramos fertiies paucos exsiccatos solum vidi; planta igitur parum cognita est. 



R. id. uulgato robuslior e.sse videtur; aciculi ct glandulae slipitatae in ramis fertiiibus desunl; 

 florcs sat numerosi, inflorescentia abbrcviato-racemosa vel subcorymbosa; sepala post anthesin reflexa, 

 petala ol)ovato-obIonga; carpella parce pubescentia. 



Im mittleren Japan: Nippon. Sehr ahnliclie Formen sah ich aucii aus dem westlichen China, 

 \g\. R. aiirantiacus p. 91. 



R. id. subsp. maritimus Arrhcn. Rub. Succ. Monogr. p. 13 (1839). 



Aciculi inaequales, saepe cum selis flexilibus mixti, in omnibus lurionibus creberrimi, in ramis 

 fertilibus desunt; calyces interdum echinato-sctosi. Stamina in flore connivenlia; discus igitur non 

 visibilis. — Formis intermediis cum R. id. vulgato conjunclus. 



An der schwedischeii und ostdeutschen Ostseekuste. 



R. id. subsp. melanotrachys Foclie in Abh. Nat. Ver. Bremen XIII p. 472, 473 (1896). 



Glandulae stipitatae nullae. Turiones et rami densissime subulato-aciculati, aciculis niulto 

 l)rc\ioribus quam in R. id. melanolasio, cui celerum simillimus. 



Im nordwestlichen Nordamerika. 



R. id. subsp. strigosus IMchx. (spec.) Fl. Bot. Amer. I p. 297 (1803). 



R. strigosus autor. mult. 



Turiones dense, rami, pedunculi petiolique frequenter vel sparsim setoso-aciculati el saepe glandu- 

 liferi. Calyces vulgo dense aciculati. Sepala post anthesin patentia. Fructus aciduli, minus sapidi 

 ([uam in R. id. vulgato. 



Forma insignis est var. borealis Spach in sched., in qua aculei parvi rari, aciculi nulli (vel raris- 

 sinii?) el foliola adulta subtus virentia observantur. Planta imperfecte cognita, sed illis notis a R. id. 

 slrigoso recedens. Confer R. Yabei. 



R. id. strigosus ist die Himbeerform des ostlichen Nordamerika. 



R. id. subsp. melanolasius Focke in Abh. Nat. Ver. Bremen XIII p. 469 — 473 (1896). 



Turiones fere 1,0 — 1,5 m alti, glabri vel puberuli, cum ramis, petiolis, costis foliolorum, pedunculis 

 calycibusque dense atropurpureo-aciculati, glandulis stipitatis intermixtis. Foliorum rhachis a foliolis 

 infimis usque ad terminale brevior quam in R. id. vulgato, quod discrimen vero vix exacte definiri 

 potest. Foliola supra, pilis stellulatis paucis exceptis, glabra vel glabriuscula, paullulum nitentia, laete 

 virentia. Stamina stylis apphcata, discus igitur in flore non visibilis. Sepala post anthesin suberecta, 

 fructui adjacentia. Fructus acidi. — In forma Japonica petala pallide rosea sunt. 



R. id. melanolasius ist die Himbeerform des westlichen Nordamerika. Aus dem nordlichen Japan 



sah ich Zweige, welche eetrocknet niclit davon zu unterscheiden sind. 



27 



Bibliotheca botanica. Heft 72. 



\ 



