90 (■'^'■^) 



siibtus uunc villosis, nuuc brcvius pilosis; illa lamorum ferlilium ternata, foliolis oblongis vcl ovalis; 

 petioluli lateralcs infimi vulgo 0,2-0,5 cm longi, in ramis fertilibus breviores; stipulae in lurionibus 

 anguste lineares, in ramis feiiilibus lineari-lanceolatac. Glanchilae praecipue in rhachi et in pcduncuUs 

 copiosae, tomenlum superantcs vel inter pilos occultac, in ramis et petioUs vulgo rariores et sparsae, 

 in turionihus nuUae vel paucae. 



Ranii hMtilesc mcdia et superiore cauUum parte enati brcves, foUa pauca gerentes, iUi cjui prope 

 caudiccm oriuntur, clongati, foliosi, apice solum floriferi. Inflorescentia mediocris vel brevis, ca. 6 — 12- 

 flora, nunc maxima ex parlc fcjUifera, nun omnino fere apliylla. Flores sicut in R. allcfjhenicnsi; petala 

 interdum rosea. Fruclus ovoidei, succosi, sapidi. 



Cetera ut in li.aUoihenicnsi, a quo staturti magis robusta, foliolis vulgo latioribus et saepe brevius 

 petiolulatis, inflorescentiis brevioribus et fructibus ovoideis sapidis differt. 



Pilorum glandularumque copia et longitudo variabilis. Praeter formas intermedias vacillantes 



distingui possunt : 



var. villigerns nom. nov. : Indumenlum villosum lougius et densius quam in aliis formis; pedun- 

 culorum glandulac copio.sae, partim pilos superantes. Foliola lata. Videtur forma ab Aiton descripta, 

 regiones Atlanticas incolens. 



var. Engehncnmi nov. form.: Tenerior quam planla orientalis; vix villosus, sed pubescens, pilis 

 glandulisque brevibus; inflorescentia abbreviata; glandulae stipitatae interdum desunt. 



Vorkommen. In der ostlichen Halfte des gemassigten Nordamerika sehr verbreitet, insbe- 

 sondere in Canada, so wie in den ostlichen und mittleren Unionsstaaten bis iiber den Mississippi hinaus. 



Die Y ar. villigenis anscheincnd vorzugsweise im Norden (Neuengland-Staaten) verbreitet; die 

 Var. Engelmanni, zuerst in Missouri gefunden, scheint haufig zu sein. 



Occurrunt plantac cuUae eglandulosae, sed nuUis aliis signis mcmorabilibus a R. villoso diversae. 

 Simiies iormaedubiaeeghuKhilosae in herbariis quoque reperiunlur; interdum origo hybrida e R. canadensi 

 et R. villoso suspicari polest. Longius distat: 



R. Kittatinny hortulan, in quo turionum erectorum folia quinata vel subquinata, foliola acuta 

 (non acuminata), et plicata; lateralia subsessilia sunt. 



Formae hybridae R. villosi. 



E R. villoso polline R. caesii impraegnato educavi plantam cvidcnter hybridam iuveniiem. 

 Flores non vidi. 



,,R. villosns X occidentalis" enumeratur sine descriplione in H. Eggert Catal. Phaenog. Plants 

 in vicin. St. Louis Mo. 1891. 



344. R. sapidus Schldl. in Linn. XIII p. 269. (1839.) 



Exsicc: Schiede; v. Tiirckheim Guatem. 1424. 



Turiones suberecti v. arcuati, angulati, laxe villosi vel pubescentes, aculeis admodum validis et 

 crebris falcatis armati. Folia ternata, subquinatis vel quinatis singulis inlermixtis; petioli lomentosi, 

 uncinato-aculeati; stipulae lineari-lanceolatae; foliola membranacea, dentibus inaequalibus angustis 

 sat profundis serrata, supra dense pubescentia, subtus molliter villosa, virentia; terminale saepissime 

 ovatum vel late ellipticum, acutum vel pauUulum acuminatum, scd figura admodum variabilis. Petioluli 

 foliolorum lateralium in turionibus 0,.5— 0,8 cm longi, illi ramorum breves vel brevissimi. Rami floriferi 

 e media et superiore caulium parte orti breves, inflorescentia brevi interrupta 3— 8-fIora terminati; 

 illi ex inferiore caulium parte enati elongati, ramulos paucifloros laterales emittentes. Ramuli pedun- 

 culique tomentosi, aculeati vel inermes; superiorcs florem terminalem saepe superantes. Flores diam. 

 fere 3 cm; sepala externe canescentia, post anthesin laxe reflexa; petala obovata, sepalis multo longiora, 

 alba; stamina stylis fere aequilonga; carpella glabra; fruclus liemisphaerici vel oblongi, nigri, sapidi 

 pro usu domestico coIUguntur. FI. majo. 



Varietatem (?) vidi, cujus folia multo parcius pilosa erant, sed specimina incompleta. 



