140 



(36-t) 



lorum aculei falcati; stipulae angustissimae, filiformes, alle adnatae; foliola inaequaliter mucronato- 

 dentata, supra glabriuscula, subtusbreviter et vulgo parce pilosa, viridia; terminale petiolulo fere triplo 

 longius, oblongo-ellipticum, cuspidato-acuminatum. — Ramorum floriferorum elongatorum foliola 

 superiora interdum subtus cano-tomentella; inflorescentiae elongatae interruptae e ramulis brevibus 

 distantibus axillaribus et pannicula brevi terminali aphylla compositae; rhachis cum peduncuhs cano- 

 tomentoso-villosa, parce glanduUfera, aculeis angustis deflexis sparsis instructa. Folia suprema simphcia, 

 pauca, fere 1—2; bracteae angustae, hneares vel fihformes, interdum longissimae, saepe glanduloso- 



Fig. 49 (137). R. Questierii P. J. Muell. 



cihatae, inferiores trifidae. Flores parvuh vel mediocres. Calyces externe ahiido-tomentosi, sepala saepe 

 longe appendiculata, in flore et fruclu reflexa ; petala obovata vel ehiptica, apice vulgo biloba vel lacera, 

 rosea; filamenta pallidiora, stamina stylos superantia; carpella glabra vel glabriuscula; gynophorum 

 parum pilosum. Fructus perfecti. FI. julio. - Litora oceani praefert; planta a me e seminibus educata 

 et Bremae (Germ.) culta bene viguit sed post nonnuhos annos frigore hiemali periit. 



Species constans, sed praecipue versus limites areae geographicae formis uno alterove signo aber- 

 rantibus concomitata. Insuper formae hybridae frequenter occurrere videntur. 



R.fallax Chab. non varietas, sed nil nisi nomen hujus speciei a Chaboisseau usitatum est: 

 R. pyrenaicus Sudre Rub. Caut. p. 8 varietas robustior esse videtur. 



Chaboisseau primus nomine R. fallacis Rubum Queslierii distinguere docuit. 



