150 



(374) 



R. thyrsanthus Focke Syn. Rub. Germ. p. 168. (1877.) 



R. Ihijrsoideus y apricus Wimm. Fl. Schles. ed. I p. 204, iion R. apricus Wimm. Fl. Schles. ed. 



3 p. 626. 



R. discnlor var. cuodes G. Braun Exs., R. euodes G. Braun in sched. 



R. Grabowskii Wh. in Wimm. et Grab. Fl. Schles. p. II vol. I p. 32, cf. vero ibidem p. 33: ,,ad 

 R. frulicosum ablegandum fore, vix dubitamus." De hoc vide infra. 



Habitu R. candicanti similis, sed notis compluribus differt. Turiones subcrecti, apice decurvi, 

 demum arcuati, vix unquam radicantes, ab apice ad caudicem angulosi, faciebus concavis sulcatis. 

 Foliola multo latiora quam in R. candicanie; terminale ovatum vel late ellipticum. Inflorescentiae 

 e caulis parte media ortae vulgo breviores quam in R. candiccmie, haud raro laxae, effusae (in fruticibus 

 juvenilibus vel putatis). R. Grabowskii: frutices pauci putati, e fundo truncorum altero anno caules 

 anomalos floriferos emittentes. 



Var. cyclopetalus Focke Syn. Rub. Germ. p. 169. 



HumiHor; foliola plicata undulataque; terminale latum; inflorescentia abbreviata, angusta; 

 petala suborbicularia, abrupte unguiculata, alba. — Revocat R. plicatum. — Plantam e seminibus 

 immutatam educavi. — Schlesien. 



F o r m a e R. t h y r s a n t h o a f f i n e s. 



R. Schnelleri Holuby Oe. B. Z. XVIII p. 377. (1873.) 



Foliola lata, saepe imbricata, terminale cordato-suborl)iculare. Fructus perfecti, magni, parum 

 sapidi. Cetera sicut in R. thyrsantho, sed nonnulla signa (caules subpruinosi, saepe glandulae singulae 

 in inflorescentia) R. caesium revocant. — In den kl. Karpatlien in Nordungarn. 



R. Linkianus Ser. in DC. Prodr. II p. 560. (182.5.) 



R. paniculatus Schldl. in Link Enum. hort. Berol. ed. 2, II p. 61. (1822.) 



R. thyrsoidei formis robustis Gallicis similis. Flores albi, semipleni. Fructus maxima ex parte 

 abortivi. — Planta hortensis, ornamenti causa culta. Hinc inde, praecipue in Gallia occidentali, sepes 

 dumetaque intrat; sed forma simpliciflora desideratur. 



R. elatior Focke in Gremli Beitr. Fl. Schwz. p. 50. (1870.) 



R. thyrsoideus D. phyllostachys f. elatior Focke in Aschers. et Graebn. Syn. mitteleur. Fl. VI 

 p. 488, 489. 



Turiones a caudice usque ad apicem sulcati, non radicantes, villoso-pubescentes; foliola paullo 

 latiora quam in R. candicante, supra opaca, subtus cano-tomentosa; in superficie foliorum inflores- 

 centiae vulgo pili stellulati pauci reperiuntur. Inflorescentia vulgo densior et brevior quam in R. can- 

 dicante. Fructus perfecti. Cetera sicut in R. candicante. Turionibus pilosis R. pubescentem appropinquat, 

 qui notis certis aegre distinguitur; habitus vero diversus est. Turiones R. pubesccntis robustiores sunt, 

 sed minus elati, arcuato-prostrati, autumno radicantes; fohola minus profunde serrata, inflorescentiae 

 majores etc. V. v. sp. — Educavi e seminib. 



Hoc loco commemorandus est: 



R. phyllostachys P. J. Muell. in Flora (B. Z.) 1858 p. 133. Hujus speciei merum synonymon, 

 teste P. J. Mueller, R. pubescens Wh. et N. est. Ex descriptione: turiones subpruinosi, parce pubes- 

 centes; foliolum terminale subrotundo-ovatum, breviter acuminatum; inflorescentia foHifera; flores 

 albi. Cetera fere ut in R. ccmdicante. Ex P. J. Mueller in viciniis oppidi Weissenburg cum R. candicante 

 (coarctato) vulgaris est. Ipse ibi talem formam non vidi. Ex N. Boulay in Rouy et Cam. Fl. Fr. VI p. 49 

 R. phyllostachys est R. piletostachys x ihyrsoideus vel ex mea nomenclatura R. macrophyllus x candicans. 

 Nomen R. phyllostachys ab autoribus iterum atque iterum commutatum et quibuslibet R. Ihyrsoidei 

 formis tributum est. Ex mea sententia delendum vel, si necesse est, plantae hybridae reservandum erit. 



Var. tumidus (Gremli) Focke in Aschers. et Graebn. 1. c, R. tumidus Gremli Beitr. Fl. Schwz. 

 p. 70(1878) differtai?. e/a/fo;e foliolis supra sparsim vel dense stellulato et simpliciter pilosis. Foliolum 

 terminale in planta typica (Schaffhausen) cordato-ovatum vel cordato-suborbiculare. 



