172 (396) 



Caules prostrati et folia R. corylifolium, inflorescentiae R. plicalum, flores R. affinem revocant. 



Variat, ut videtur, foliolis junioribus discoloiibus, porro aculeis longioribus et validioribus. 



In England sehr zerstreut; haufiger im westlichen Schottland, in Wales besonders auf Anglesey, 

 ferner namenthch in Irland. Zweifelhaft ist die Zugehorigkcit einer sehr ahnliclienForm aus dem Schwarz- 

 wald. 



388. R. macrophyllus Wh. et N. ex pte. - Wh. et N. Rubi Germ. 35 t. XII. (1825.) 



Focke Syn. Rub. Germ. 215; Aschers. et Gr. Syn. VI 521. Roulay in Rouy et Cam. Fl. Fr. VI 

 20; Rogers Handb. Rrit. Rubi 43. Sudre Rub. Fur. p. 48. 



R. silvaticus Godron exs. 



R. piletosiachys Gren. et Godr. Fl. France I 548 (1848). Gremli Reitr. Fl. Schwz. 43 ex pte. 

 Focke Syn. Rub. Germ. 219. 



Turiones robusti, crassi, ex arcu humih prostrati vel saepius in dumelis ad 3—4 m (intcrdum ad 

 5 m) altitudinem scandentes, inferne obtusanguli, hirsuti, aculeis parvis subulatis instrucli, superne 

 angulati, praecipue in partibus junioribus patenter villosi, aculeis vulgo mediocribus e basi lata falcatis 

 vel rechnatis armati. Foha magna, digitato-quinata; petiolus supra planus, stipulae lineares; fohola 

 membranacea, inaequaliter et apicem versus saepe duphcato-serrata, supra laete viridia, glabrescentia, 

 subtus palhdiora, praecipue in nervis pubescentia; juniora saepe pube densiore subcana; terminale e basi 

 lata cordata vel emarginata nunc marginibus subparallelis deinde sensim convergentibus et apicem 

 elongatum efformantibus (ita ut fere figura rectangularis triangulo coronata inscribi possit) circum- 

 scriptum, nunc marginibus magis curvatis ellipticuni, cuspidato-acuminatum, interdum quoque brevius, 

 fere angulato-suborbiculare. Inflorescentia saepe ampla, composita, inferne ramuhs ascendentibus 

 distantibus axillaribus aucta, superne nunc laxa, pedunculis sat longis patentibus subracemosa, nunc 

 densa, e ramulis cymoso- vel corymboso-nmltifioris composita. Rhacliis cum ramulis tomentoso-villosa, 

 aculeis acicularibus vulgo sat raris, interdum quoque glandulis stipitatis nonnulHs instructa. Rracteae 

 anguste hneares. Flores mediocres; calyces externe cano-tomentoso-villosi; sepala in flore et fructu 

 reflexa; petala obovata, pallide rosea vel alba; stamina stylos superantia; pollini granula difformia 

 immixta; carpella glabra, rarius pilosa; fructus perfecti, magni, sapidi. 



Non obstante figura folioloruni variabili species bene distincta et saepissime primo intuitu recog- 

 noscenda est. In silvarum solo ubero humido, praecipue in rivulorum vicinitate, optime viget et statura 

 elata frondeque ampla omnes ahos Rubos Europaeos superat. In locis minus idoneis vix ante ceteros 

 excellit. Specimina typica prope fines Rossiae et illa ad litora oceani Atlantici crescentia inter se non 

 diversa sunt. 



Hujus speciei formas glanduliferas oliniGodroni nomine: R.pilciostachijs salutavi. Sed, illo signo 

 Ie\assimo neglecto, planta autoris Gallici nuUo modo a R. macrophyllo Guestphahco differt, varietas 

 igitur non est. 



Varietates sunt: 



a. belophorus Lefv. et P. J. Muell. PoIIich. XVI 111 n. 45. (1858). (spec.) 



Differt a typo aculeis robustis longis turionum, ramorum et inflorescentiae. Ex Sudre var. sui R. elonga- 

 tispini est; cf. Rub. Eur. p. 41. 



b. albifloms (Roulay et Lucand Assoc. Rub. 365. - 1881). Boul. in Rouy et Cam. Fl. Fr. VI 22. 

 Differt fohohs subtus tenuiter cano-tomentosis et floribus magnis. Planta vigorosa, eglandulosa, albiflora. 



c. quadicus Sabransky D. Bot. :\Ion. 1889 S. 131 (Var.) (Spec. nova in Oe. R. Z. 1891 no. 11). 

 R. austriacus Focke in sched. prius. 



Plerumque humihor. Foliola subtus cano-pubescentia; terminale vulgo obovato-oblongum. Rra- 

 cteae glandulosae. — Occurrunt f ohola angustiora et latiora sicut in typo ; in silvis caeduis f ormae magnae 

 inflorescentiis ampUs multifloris ornatae inveniuntur. 



An subspecies? 



