(415) 191 



Turiones arcuato-prostrati, obtusanguli, parcc pilosi, demum glabrescentes, aculeolis et glandulis 

 stipitatis ])aucis vel numerosis instrucli. Aculei subaecpuiles, e basi lata lanceulati, recti vel reclinati; 

 folia (piinala vel nonnulla ternata; petioli aculeis falcatis muniti, vulgo glanduliferi; stipulae fiiiformes; 

 foliola lala, serrulata vel superficialiter serrata, supra parce pilosa, subtus juniora tomentoso-villosa, 

 incana, adulta virentia vel viridia; terminale obovatum vel late ellipticum, acuminatum vel subcuspi- 

 datum. Ramorum fertilium folia ternata, foliolis acutis vel indistincte cuspidatis. Inflorescentiae 

 mediocris vel sat longae ramuli plurimi subcymosi, saepe triflori, in ramis validis cymoso-corymbosi, 

 multiflori, infimi vulgo elongati, omnes cano-tomentosi, glandulis brevibus et aculeis acicularibus sparsis 

 inslrucli. I'loros mediocres; sepala cinereo-villosa, laxe reflexa; pelala rosea vel albida; stamina slylos 

 vix superantia; carpella glabra vel parce pilosa; fructus perfecti. 



Non solum ramuli medii, sed quocpie inferiores distantes, axillares, subcymosi, vulgo longi et 

 apicem versus partiti. 



An etwas feuchten buschigen oder waldigen Stellen im nordlichen und milLleren Portugal, siid- 

 wiirts noch l)ei Cintra unwcit Lissai)()n. 



Prospecies (?) R. lusiliinico afhnis: 



R. Henriquesii Sanipaio in ,,A Hevisla" 1903 secund. G. Sampaio Rub. Portug. p. 63, (1904). 

 Sudrc Rui). Vmv. p. 1(U). 



Sampaio hanc speciem optime distinctam esse et extensam regionem incolere dicit. Xolae vero, 

 quibus differt n R. liisitanico e descriptionibus et speciminibus exsiccatis sumptae haud satis certae 

 videntur. 



Turiones puberuli, glandulis et aculeolis exasperati, aculeos vulgo copiosos rectiusculos gereuLes; 

 folia semper fere ternala; foliola vulgo plicata, denticulata, subtus cano-tomentosa, terminale obova- 

 Lum vel ellipticum, cuspidatum. InfloroscenLiae pyramidalis ramuli subcymosi, tomentoso-villosi, 

 glandnlosi et crebre aciculati. Flores sat parvi; pelala alba vel albida; stamina stylis fere aequilonga; 

 fructus perfecti, sepalis reflexis. Cetera sicut in R. lusilanico. 



Videtur ex autore species constans. Folia illa R. niucronali revocanl, sed semper fere ternata 

 sunt. NuIIus Furopae mediae Rubus huic arcte affinis est. 



In den Rerggegenden des mittleren und nordlichen Portugal verbreitet; aucii in der spanischen 

 Provinz Galicien. 



R. p e r a t t i c u s Sampaio in ,,A. Revista" 1904: Rub. Portug. p. 65; 



Affinis R. IIcnri<jucsii, cf. Rub. Port. — Nordl. Portngal. 



Series: Vestiti. 



Rubi mediocres vel humiles, Lurionibus oblusangulis autumno radicantibus. Turiones, rami, 

 inflorescentiae ramuli calycesque cum foliorum pagina infera indumento molli tomentoso-villoso obducti. 

 Glandulae stipitatae plerum(pie sparsae, subaequales, indumentum tomentosum raro superantes. Aculei 

 subaequales. Tomentum e pilis majoribus fasciculatis et simplicibus cum parvis stellutatis contextum est. 



Species typicae seriei sunt : 



R. adscilus: inflorescentia ampla, laxa; foliola grosse serrata, terminale oblongum, longe acumi- 

 natum. 



R. vestitus: inflorescentia subcylindrica, apicem versus densa; foliola minute serrata, terminale 

 suborbiculare vel late ellipticum, breviter cuspidatum. 



E speciebus secundariis affinibus differt: 



R. conspicuus: indumento breviore, non molli; 



R. dasyclados: foliolis grosse serratis; 



species plurimae: foliolis niinus latis. 



