198 (422) 



b. V e s t i t i S u b - B i f r o n t e s. 



Formae adnioduin varial)iles inter R. bifroniem et R. veslitum intermediae. Distinguuntur a 

 Sub-Rnslicanis indumento piloso niulto breviore, aculeis gracilioribus et glandulis stipilatis vel aculeolis 

 saepe crebris. 



R. conspicuus P. .1. Mucll. in Flora (B. Z.) 42 p. 71. (1859). Focke Syn. Rub. Germ. 296; Ascher- 

 son et Graebn. Syn. mitt. Fl. VI 548. 



Turionesbrevitertomentoso-villosi, rariussubglabri, subaequaliter aculeati, saepe parce aculeolati; 

 foliola late elliptica vel suborbicularia, cuspidato-acuminata, supra glabriuscula, subtus adpresse albido- 

 tomentosa, in umbrosis saepe virentia; inflorescentiae apicem versus decrescentis ramuli erecto-patentes, 

 tomentosi vel breviler tomentoso-hirti, parce vel crebre glandulosi, aculeis longis subulatis, in pedunculis 

 saepe acicularibus confertis instructi. Sepala in flore et fructu reflexa; petala subrotunda, laete rosea; 

 fructus haud raro perfecti. — Cetera ut in R. vestito, sed omnes fere notae variabiles sunt. 



Immutatam e seminibus educavi plantam in solo arenoso sterili, in quo R. vestitus periit. 



Auch auf kalkarmem Boden. Verbreitet im Rheingebiet und den Xebentalern vom Bodensee bis 

 Elberfeld; ferner um Genf, Frankreich? 



R. Iwiripilus Muell. et Lefvr. Poll. XVI p. 126 n. 63 a R. coi^spicno simili foliolis profundius ser- 

 ratis subtus viridibus et caulibus densius aculeatis villosis glandulosisque differe dicitur. 



c. V e s t i t i S u b - V u 1 g a r e s. 



E. formis, in quibus characteres R. vestili cum illis R. villicanlis vel R. vnlgaris conjuncti ob- 

 servantur, duae sunt species bene definitae, quae tractus longe extensos Europae mediae incolunt. 



405. R. pyramidalis Kaltenb. Fl. Aach.Bcck.275. (1845.) Focke Syn. Rub. Germ. 288; Aschers. 

 et Graebn. VI 549. Rogers Handb. Brit. Rubi p. 50; Boulay in Rouy et Camus Fl. Fr. VI p. 24. 



R. vulgcnis ,9 umbrosus Wh. et X. Rub. Germ. 38, 39. 



R.villosns Lasch Linn. VIII 297 (1833). 



R. carpinifolins et R. rtiamnifolins Godr. exs. 



R. umbralicns P. J. Muell. Flora (B. Z.) XLII 71 (1859). 



R. eifeliensis Wirtg. Hb. Rub. Rhen. ed. I no. 94. 



Laschii nomen „R. villosns" huic plantac tributum antiquissimum, sed aThunberg etAiton jam 

 mullo prius aliis speciebus impositum est. 



Excl. R. pyramidalis Babgt. (1849), R. umbrosus P. J. IMuell. (Wirtg. exs.) et aut. mult. Brit., 

 R. villosus Ait., Thunbg.. R. pijramidalns P. J. Muell. etc. 



Turiones robusti arcuati, demum arcuato-prostrati vel scandentes, angulati, fusco-purpurei, 

 laxe villosi, interdum parce glanduliferi, aculeis aequalibus ad angulos dispositis mediocribus e basi 

 dilatata compressa declinatis armati; folia digitato-quinata; aculei petiolorum falcati, stipulae lincares; 

 foliola grosse et irregulariter duplicato-serrata, supra opaca, strigoso-pilosa, subtus pilis longis praecipue 

 ad nervos dispositis confertis et micantibus mollia, juniora vulgo cana, adulta viridia. Inflorescentiae 

 panniculatae inferne foliiferae, p>ramidalis superne densae ramuli breves villosi, sparsim glandulosi acule- 

 atique, supremi brevissimi uniflori; pedicelli interdum crebre aciculati. Flores mediocres; sepala externe 

 cinereo-villosa, afructu reflexa; petala elliptica, pallide rosea; stamina stylos parum superantia; poUinis 

 granula plurima perfecta; carpella glabra; fructus bene maturescunt. 



In apricis interdum R. vestito, in aliis locis R. villiccndi similis; folia in solo fertili interdum 

 R. macrophyllum revocat. Glandulae stipitatae, nunc copiosae nunc rarae vel immo nullae. Tales formae 

 hinc inde obviae varietates vel fortasse hybridae originis esse possunt. Etsi interdum singuli frutices 

 dubii occurrunt, species vastum territorium incolens constans et l)enc definita est. 



